«Πατέρας και κόρη»: Ένα συγκινητικό animation που αξίζει να δείτε!

Με φόντο το μελαγχολικό τοπίο της Βόρειας θάλασσας, ένας μπαμπάς και η κόρη του πηγαίνουν με το ποδήλατο ως την άκρη ενός λόφου που βρέχεται απ’ τον ωκεανό. Ο μπαμπάς, θα κατέβει απ’ το ποδήλατο, θα κατηφορίσει προς μια μικρή βαρκούλα, θα κοντοσταθεί, θα επιστρέψει, θα πάρει την κόρη του την πιο σφιχτή αγκαλιά και θα φύγει.

Η συνέχεια αφηγείται την επιμονή της κόρης να επιστρέφει στο ίδιο σημείο αναζητώντας τον μπαμπά της, περνώντας από την παιδική ηλικία στην εφηβεία κι από εκεί στη μητρότητα και την τρίτη ηλικία. Το γκρι, το μαύρο και το καφέ, οι σκιές και η κάπως θλιμμένη θάλασσα αγκαλιάζουν την ιστορία του «θρήνου» ενός κοριτσιού για τον χαμένο του μπαμπά, που απ’ ό,τι φαίνεται, όχι. Δεν θα επιστρέψει.

Δείτε το animation:

πηγή:http://www.msn.com/el-gr/lifestyle/family/

Η πρώτη μέρα στο σχολείο ανά τον κόσμο!

Η πρώτη μέρα στο σχολείο ανά τον κόσμο

Με αφορμή την έναρξη της δική μας σχολικής χρονιάς, μια σειρά φωτογραφιών που δείχνει παιδιά απ όλο τον κόσμο να πηγαίνουν στο σχολείο τους. Μια επιλογή εικόνων, που μας δίνουν πληροφορίες για τις ζωές των μαθητών ανά τον κόσμο.

 

Παιδιά της Παλαιστίνης σχολείο στέκονται στην αυλή του σχολείου τους την πρώτη ημέρα του νέου σχολικού έτους στην πόλη της Γάζας, στις 25 Αυγούστου

Leon, 9 ετών στο δρόμο για το σχολείο του στο Moudon, δυτική Ελβετία στις 20 Ιουνίου

 Maia, 5 ετών, δέχεται την αγκαλιά της νταντάς της στο δρόμο για το σχολείο έξω από το σπίτι της στο Χονγκ Κονγκ στις 18 Ιουνίου

 ο 12χρονος Kelvin Leadismo, με τη σχολική του τσάντα στον ώμο , βοηθά βόσκοντας το μοσχάρι το ποίο θα σφαχτεί για να πληρωθούν τα δίδακτρα - Kisima ένας δήμος της Βόρειας Κένυας

 η Μαργαρίτα από τη Γουατεμάλα φιλάει την 6χρονη κόρη της Samayoa πριν να πάει στο σχολείο - 8 Ιουλίου

 ο εξάχρονος μαθητής δημοτικού Seishi Nishida (C) σηκώνει το χέρι του, μαζί με τους συμμαθητές στο σχολείο του στο Τόκιο στις 11 Ιουνίου.

 Κολομβία, στις 21 Ιουνίου

 Silvia Alvarado, 10 ετών, ετοιμάζεται να πάει στο σχολείο - Ελ Σαλβαδόρ την 1η Ιουλίου.

 η 9χρονη νοτιοκορεάτισα μαθήτρια Lim Jee-Woo πηγαίνει στο σχολείο Goyang, βόρεια της Σεούλ στις 14 Ιουνίου.

 Malabon City, Μανίλα στις 14 Ιουνίου.

 ο 6χρονος μαθητευόμενος μοναχός Tandi Dorji (C) καθώς περπατά το πρωινό σε ένα μοναστήρι στην Thimpu, την πρωτεύουσα του Βασιλείου του Μπουτάν στις 3 Ιουνίου.

 Leobardo Medina, 8, πηγαίνει στο σχολείο στο Καράκας, στις 20 Ιουνίου.

 Ένα αγόρι της Βοσνίας, ο Aldemar Alikavazovic, 12 ετών, περπατά στη γειτονιά του, σε ένα δυτικό προάστιο του Σεράγεβο στο δρόμο για το σχολείο στις 27 Ιουνίου.

 ο Geral Sequeira πριν πάει στο σχολείο, στη γειτονιά La Carpio, στο Σαν Χοσέ, Κόστα Ρίκα στις 22 Αυγούστου.

Wei Hanqi, 9, ετοιμάζει την τσάντα του, για να πάει στο σχολείο του στο Πεκίνο στις 19 Ιουνίου

 Αίγυπτος Βρετανικό Διεθνές σχολείο στο Κάιρο στις 12 Ιουνίου.

Ένα παιδί περπατά στο σχολείο στις 11 Ιουνίου στο Qunu, ένα χωριό έξω από την πόλη της Mthatha στο Ανατολικό Ακρωτήριο όπου μεγάλωσε ο πρώην πρόεδρος της Νότιας Αφρικής Νέλσον Μαντέλα .

 στο δρόμο για το σχολείο στην Πράγα στις 18 Ιουνίου.

 Malabon City, Μανίλα στις 14 Ιουνίου

 μάθημα στην τάξη , στις 10 Ιουνίου στο γαλλο-αραβικό σχολείο Diagnel, 14 χιλιόμετρα νότια της Kaolack, κεντρική Σενεγάλη.

 

Ελ Σαλβαδόρ την 1η Ιουλίου.

 δημοτικό σχολείο στην Kisima δήμος Βορείου Κένιας κομητεία του Samburu.

 στο Σαν Χοσέ, Κόστα Ρίκα στις 21 Ιουνίου

 σχολείο στην πόλη της Γουατεμάλα στις 8 Ιουλίου.

 ο 6χρονος Frances McMillan (R) μελετά με τους συμμαθητές του στο σχολείο στο προάστιο Coogee του Σίδνεϊ στις 17 Ιουνίου.

 ο 12χρονος Kelvin Leadismo, κάνει την εργασία του κοντά στη φωτιά με τα αδέλφια του στην Kisima της Κένιας

 η 10χρονη Yibanathi Matikinca, κάνει την εργασία της στις 14 Ιουνίου στο σπίτι της στο Qunu, ένα χωριό έξω από την πόλη της Mthatha, στο Ανατολικό Ακρωτήριο, Νότια Αφρική.

 ο Ουγγαρέζος Csongor μαθητής χρησιμοποιεί το τραμ για να πάει στο σχολείο στη Βουδαπέστη στις 15 Ιουνίου.

 Τα παιδιά κάθονται στην τάξη τους την πρώτη ημέρα του νέου σχολικού έτους στην πόλη της Γάζας, στις 25 Αυγούστου.

 

 ο 7χρονος Thai Chamaya Pamutito γυρνά από το σχολείο μαζί με τον πατέρα και τη μητέρα της στην Μπανγκόκ στις 6 Ιουνίου

 η Watson κάνει την εργασία της στην τραπεζαρία της στο Centreville του Μέριλαντ, μετά το μάθημα στο Δημοτικό Centreville στις 30 Απριλίου.

 σ ένα από τα ιδιωτικά σχολεία της Νιγηρίας

 6χρονος Ιάπωνας Seishi Nishida για το σχολείο στο Τόκιο στις 11 Ιουνίου.

πηγή:http://hamomilaki.blogspot.gr/2016/09/I.proti.mera.sto.sholeio.ana.ton.kosmo.html

Νερό για όλους στη Γαλλία!

 Η Γαλλία δίνει ελεύθερη πρόσβαση στο νερό (βλέπε ανθρώπινο δικαίωμα), σε όλους τους πολίτες.

 Η Γαλλία, αναγνωρίζοντας το αυτονόητο, δηλαδή ότι το νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα, δίνει σε όλους τους πολίτες ελεύθερη πρόσβαση σε νερό και αποχέτευση. Η ιστορική απόφαση επηρεάζει θετικά πάνω από 1.000.000 νοικοκυριά που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν για αυτές τις παροχές. Έτσι, οι τοπικές αρχές θα είναι υποχρεωμένες να παρέχουν πόσιμο νερό, τουαλέτες και ντους για δωρεάν χρήση σε δημόσιους χώρους. Πολλές οργανώσεις πάλεψαν για αυτό τα τελευταία χρόνια στη Γαλλία προκειμένου ο καθένας να έχει πρόσβαση στο νερό, ανεξάρτητα από το αν μπορεί αν πληρώσει για αυτό. Το μέτρο αποτελεί στη ουσία τη δημιουργία ενός ταμείου για τη στήριξη των αδύναμων νοικοκυριών ενώ υπολογίζεται ότι το κόστος του είναι περίπου τα 50 εκατομ. ευρώ ενώ το νομοσχέδιο και θα πρέπει εγκριθεί από τη Γερουσία. Η απόφαση της Γαλλίας είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου με την ελεύθερη πρόσβαση στο νερό να μην είναι εφικτή σε πολλά μέρη του πλανήτη και να αποτελεί παιχνίδι μεγάλων εταιριών. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, συστήνει 100 λίτρα ανά άτομο τη ημέρα. 


[Πηγή: www.doctv.gr]

Οι ΗΠΑ πετάνε το μισό τους φαγητό!!!

 Ο παράλογος πόλεμος της Αμερικής στα «άσχημα» φρέσκα φρούτα και λαχανικά και οι πολλαπλές επιπτώσεις στον πλανήτη.

 Κι όμως, σε έναν πλανήτη όπου αν τον χωρίζαμε σε δύο μέτωπα θα λέγαμε ότι ο μισός πεινάει και ο άλλος μισός αν μπορούσε θα έκανε photoshop ακόμα και στον αέρα που αναπνέει, οι Αμερικανοί διαλέγουν να αγνοήσουν το πρώτο και να χαθούν μέσα στο δεύτερο. Έτσι, πετούν στα σκουπίδια τα μισά φρέσκα φρούτα και λαχανικά που παράγουν εξαιτίας της «κουλτούρας της τελειότητας», που δεν συγχωρεί την παραμικρή ανομοιομορφία. Τεράστιες ποσότητες φρέσκων προϊόντων είτε παραμένουν στα χωράφια και σαπίζουν για να αποφευχθεί το κόστος της συγκομιδής τους, είτε μεταφέρονται στις χωματερές εξαιτίας των μη ρεαλιστικών αισθητικών προτύπων που έχουν κυριαρχήσει. Η τακτική αυτή όχι μόνο αφήνει κόσμο πεινασμένο και μεγαλώνει το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών αλλά έχει και σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.  Οι απαιτήσεις των πωλητών λιανικής αλλά και των καταναλωτών για τελειότητα, δεν παίρνουν συμβιβασμό. Περίπου 60 εκατομμύρια τόνοι προϊόντων αξίας 160 δισ. δολαρίων σπαταλιέται από τους πωλητές λιανικής και τους καταναλωτές, δηλαδή σχεδόν το ένα τρίτο της συνολικής κατανάλωσης κάθε είδους τροφίμων, αναφέρει ο Guardian που επικαλείται επίσημη έρευνα με τη συμμετοχή αγροτών, συσκευαστών, ερευνητών, υπεύθυνων εκστρατειών και κυβερνητικών αξιωματούχων. «Θέλουν προϊόντα χωρίς κανένα ψεγάδι» λέει ο Jay Johnson, ο οποίος μεταφέρει φρούτα από την Βόρεια Καρολίνα και την Φλόριντα. «Ή θεωρούν το προϊόν τέλειο ή το απορρίπτουν και σου μένει η παραγωγή στα χέρια». Σύμφωνα με αναλυτές το ένα πέμπτο της συνολικής παραγωγής φρούτων δεν φτάνει ποτέ στους καταναλωτές. Οι αγρότες όμως υποστηρίζουν ότι το ποσοστό είναι πολύ υψηλότερο. Αυτή η σπατάλη κοστίζει σε κάθε αμερικανικό νοικοκυριό περίπου 1.600 δολάρια το χρόνο. Σε παγκόσμιο επίπεδο όμως τα πράγματα δεν είναι και πολύ καλύτερα αφού σχεδόν το ένα τρίτο της παραγωγής, δηλαδή 1,6 δισ. τόνοι προϊόντων, καταλήγουν στα σκουπίδια κάθε χρόνο. 

  [Πηγή: www.doctv.gr]

Μπαίνει και επίσημα το φθινόπωρο - Την Πέμπτη η φθινοπωρινή ισημερία!

Το απόγευμα της Πέμπτης 22 Σεπτεμβρίου, στις 17:21 (ώρα Ελλάδας), αρχίζει και τυπικά το φθινόπωρο. Τότε θα συμβεί η φθινοπωρινή ισημερία στο βόρειο ημισφαίριο, όπου βρίσκεται και η χώρα μας, σηματοδοτώντας έτσι την αστρονομική έναρξη του φετινού φθινοπώρου, ενώ αντίστοιχα στο νότιο ημισφαίριο θα αρχίσει η άνοιξη.

Στην ισημερία, η νύχτα και η μέρα έχουν σχεδόν την ίδια διάρκεια. Στη συνέχεια, στο βόρειο ημισφαίριο η μέρα θα μικραίνει και η νύχτα θα μεγαλώνει, ώσπου η τελευταία θα φθάσει στο ζενίθ της στο χειμερινό ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου.
Τόσο οι ισημερίες, όσο και τα ηλιοστάσια, συμβαίνουν δύο φορές τον χρόνο και σηματοδοτούν την έναρξη των εποχών του έτους.
Από τα αρχαία χρόνια, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης, τέτοια φαινόμενα γιορτάζονταν από τους λαούς, που τους απέδιδαν μυθικές σημασίες.

πηγή:http://www.ethnos.gr/koinonia/arthro/mpainei_kai_episima_to_fthinoporo_tin_pempti_h_fthinoporini_isimeria-64521979/

Μη χάνεις ευκαιρίες να δείξεις την αγάπη σου!

Μερικές φορές παρασυρόμαστε τόσο πολύ από την τρικυμία της καθημερινότητας και από την προσπάθεια για να πετύχουμε στην ζωή μας, που ξεχνάμε τους άλλους γύρω μας.

Πριν από 10 -13 χρόνια προσπαθούσα να αναπτύξω τις επιχειρήσεις μου σε Ελλάδα και εξωτερικό. Πολλές φορές έβγαινα από το ένα αεροπλάνο και έμπαινα στο άλλο. Επαγγελματικά τα πράγματα πήγαιναν εξαιρετικά και ήμουν τόσο εστιασμένος, που δεν παρατηρούσα ακριβώς τι γινόταν γύρω μου.

Δεν πρόσεξα τα λευκά μαλλιά του πατέρα, τα ρυτιδιασμένα χέρια της μάνας μου, τα μπουκαλάκια με τα χάπια που έπαιρναν. Δεν έδωσα την σημασία που έπρεπε. Πήγαινα κάπου κάπου να τους δω, αλλά στα κλεφτά και βιαστικά. Αυτοί χαιρόντουσαν για μένα, γιατί πραγματοποιούσα τα όνειρά μου, παρόλο που τους έλειπα.

Ώσπου κάποια μέρα, νύχτα για να ακριβολογώ, το τηλέφωνο κτύπησε. Ήταν ήδη αργά. Δεν πρόλαβα να τους πω ευχαριστώ για όλα. Δεν πρόλαβα να ακούσω τις τελευταίες τους επιθυμίες, να τους πω το «Σ’ ΑΓΑΠΩ».

Καταλαβαίνω ότι η πραγματικότητα, ειδικά τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας, είναι πολύ σκληρή. Τρέχουμε σαν τρελοί, από το πρωί μέχρι το βράδυ, όχι τόσο για την επιτυχία, αλλά για την επιβίωση. Το μυαλό μας φοβισμένο και ταραγμένο. Οι σχέσεις μας με τους άλλους σε συνεχή ένταση, έτοιμοι να ξεσπάσουμε και να ξεσπαθώσουμε στον πρώτο που θα μας φανεί περίεργος.

Όμως ο χρόνος είναι αμείλικτος. Χάνουμε τις ευκαιρίες να δείξουμε την αγάπη μας σε άτομα που μας φρόντισαν, που μας νοιάστηκαν, που κόπιασαν και θυσιάστηκαν για μας. Και δεν χρειάζεται να το κάνουμε γιατί τους το χρωστάμε, αλλά γιατί είμαστε ευγνώμονες που μας στήριξαν στα δύσκολα και μας κράτησαν το χέρι.

Γιατί θέλουμε και οφείλουμε να δίνουμε αγάπη σε όλους.

Και επειδή ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτούς που μας πρόσφεραν την δική τους.

Κάνε το πράξη στην ζωή σου.

Συνειδητά, κάτσε και σχεδίασε. Θυμήσου που έχεις αφήσει ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, σε ποιους χρωστάς μια συγνώμη, σε ποιους ένα φιλί, ένα ευχαριστώ.

Μην το αναβάλεις. Σήμερα είμαστε, αύριο όχι.

Γιάννης Αραχωβίτης

πηγή:enallaktikidrasi

Ο καλύτερος γιος

Artist: Edvard Munch

Μια ιστορία από την Αιθιοπία μας παρουσιάζει ένα γέρο ο οποίος, όταν έφτασε στο κατώφλι του θανάτου, κάλεσε τους τρεις γιους του και τους είπε:

«Δεν μπορώ να χωρίσω στα τρία την περιουσία μου. Θα αναλογούσε ένα πολύ μικρό μερίδιο στον καθένα σας. Αποφάσισα να κληροδοτήσω όσα έχω σ’ αυτόν που θα αποδειχτεί ο πιο ικανός, ο πιο έξυπνος απ’ όλους. Με άλλα λόγια: στον καλύτερο γιο μου. Έχω ακουμπήσει στο τραπέζι από ένα νόμισμα για τον καθένα σας. Πάρτε τα. Αυτός που θα καταφέρει να αγοράσει με το νόμισμα αυτό κάτι που θα γεμίσει μέχρι επάνω την καλύβα θα τα πάρει όλα.»
Οι γιοι έφυγαν.
Ο πρώτος αγόρασε άχυρα, αλλά το μόνο που κατάφερε ήταν να γεμίσει την καλύβα μέχρι τη μέση.
Ο δεύτερος αγόρασε σακιά με πούπουλα, αλλά ούτε κι αυτός κατάφερε να γεμίσει την καλύβα.
Ο τρίτος γιος – που πήρε την κληρονομιά – αγόρασε ένα πράγμα μόνο. Ήταν ένα κερί. Περίμενε το σκοτάδι, άναψε το κερί και γέμισε την καλύβα με φως.
Jean-Claude Carriere (1998:227) Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ, Εκδόσεις «Νέα Σύνορα» – Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα
Πηγή: mythoplasieskiafigiseis.wordpress.com