13 σκίτσα που δείχνουν πώς θα έμοιαζε η ζωή μας αν δεν λέγαμε ψέματα

Συχνά κρύβουμε την αλήθεια. Μερικές φορές το κάνουμε καλοπροαίρετα, άλλες για να μην προσβάλλουμε κάποιον ή τον φέρουμε σε δύσκολη θέση. Μερικές φορές πάλι, κοροϊδεύουμε τους άλλους ασύστολα. Υπάρχουν όμως και οι φορές που λέμε την αλήθεια αλλά κανείς δεν μας πιστεύει. Ας φανταστούμε λοιπόν έναν κόσμο στον οποίο δεν χωράει τίποτα άλλο παρά μόνο η απλή αγνή αλήθεια!

_______________________
   Πηγή:  http://antikleidi.com/2017/06/24/13-skitsa-pou-deixnoun-pos-tha-emiaze-zoi-mas-den-legame-psemata/

Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν στέκονται όρθια

Έναν εναλλακτικό τρόπο μάθησης προτείνουν Αμερικανοί ερευνητές για καλύτερες σχολικές επιδόσεις. Αντί του παραδοσιακού θρανίου, ένα εργονομικό γραφείο που κρατά όρθιο τον μαθητή, μπορεί να συμβάλλει στην καλύτερη συγκέντρωση, άρα και στη βελτίωση της μαθησιακής διαδικασίας.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο του επιστημονικού εντύπου International Journal of Health Promotion, ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Α&Μ του Τέξας, με επικεφαλής τον ειδικό σε ζητήματα εργονομία αναπληρωτή καθηγητή Μαρκ Μπέντεν, πειραματίστηκαν με περίπου 300 μαθητές διαφόρων τάξεων του δημοτικού επί ένα σχολικό έτος. Οι μαθητές είχαν χωρισθεί σε δύο ομάδες «καθιστών» και «ορθίων».

Το ειδικά σχεδιασμένο θρανίο για τους ορθίους διέθετε ένα απομακρυσμένο κάθισμα, για την περίπτωση που ο μαθητής θέλει να ξεκουραστεί, αλλά είχε σχεδιαστεί έτσι ώστε να τους ενθαρρύνει να παραμένει όρθιοι για αρκετή ώρα. Οι μαθητές επέλεγαν αν θα κάθονταν ή θα έμεναν όρθιοι, ανάλογα με τη διάθεσή τους.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι, οι μαθητές που παρακολουθούσαν το μάθημα όρθιοι είχαν κατά μέσο όρο 12% βελτιωμένη προσοχή, σε σχέση με τις παραδοσιακές τάξεις. Αυτό, κατά τους ερευνητές, ισοδυναμεί με περίπου επτά λεπτά πρόσθετο χρόνο μάθησης, ανά σχολική ώρα.
Η βελτίωση της προσοχής και επίδοσης των ορθίων μαθητών μετρήθηκε με διάφορες παραμέτρους, όπως το πόσο γρήγορα και πετυχημένα απαντούσαν σε μια ερώτηση του δασκάλου, πόσο σήκωναν το χέρι τους, πόσο έδειχναν γενικότερη διάθεση συμμετοχής και πόσο λιγότερο παρενοχλούσαν το μάθημα.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, πέρα από τα εκπαιδευτικά οφέλη, τα γραφεία για ορθίους καταπολεμούν την παχυσαρκία και μετριάζουν το στρες που δέχεται η σπονδυλική στήλη στην περιοχή της μέσης λόγω της συνεχούς καθιστικής στάσης στα συμβατικά θρανεία. Επιπλέον, τα παιδιά, που συνήθως είναι δραστήρια, μπορούν να σπάσουν την μονοτονία της καθιστικής στάσης στεκόμενα όρθια.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, προηγούμενες μελέτες της ίδιας ερευνητικής ομάδας είχαν δείξει ότι, χάρη στα γραφεία για ορθίους, οι μαθητές καταναλώνουν 15% περισσότερες θερμίδες σε σχέση με τους συμμαθητές τους που κάθονται στα παραδοσιακά θρανία, ποσοστό που αυξάνεται στο 25%, αν ένας μαθητής είναι παχύσαρκος.
Πάντως τα γραφεία για όρθιους είναι μια τάση που ήδη κερδίζει έδαφος στον επιχειρηματικό και επαγγελματικό τομέα, όπου, σύμφωνα με άλλες μελέτες, φαίνεται να αυξάνει την παραγωγικότητα.

ΠΗΓΗ: http://www.4moms.gr/2017-03-17/ta-pedia-mathenoun-kalytera-otan-stekonte-orthia/

Η Δύναμη της Αγκαλιάς

Πόσες λέξεις κρύφτηκαν σε μια αγκαλιά;

Αγαπημένο μου ημερολόγιο….

Σήμερα γράφω για την δύναμη της αγκαλιάς! 

Της αγκαλιάς που θεραπεύει, που μοιράζεται, που ησυχάζει και ηρεμεί! 

Της μεγάλης αγκαλιάς που απλώνει τα χέρια και ανοίγει την καρδιά! Που περιμένει με υπομονή ! Που δέχεται και αποδέχεται! Που δεν είναι εκεί για να κρίνει , αλλά για να γλυκάνει!

Μια αγκαλιά διώχνει τον φόβο, τον θυμό, την απογοήτευση, την κούραση. Γεμίζει την ψυχή και το σώμα. Διώχνει το αρνητικό και στη θέση του βάζει ελπίδα και κατανόηση! 

Η δύναμη της αγκαλιάς είναι αστείρευτη! 

Να αγκαλιάζουμε τους αγαπημένους μας και όταν και εμείς θέλουμε μια αγκαλιά να την ζητάμε! 

Όλες οι αγκαλιές είναι σπουδαίες πολύτιμες και μοναδικές! 

Κλείνουν μια στιγμή του απείρου εντός τους! Μια γλυκιά μελωδία από τους χτύπους της καρδιάς!

Έρευνες έχουν δείξει πως η αγκαλιά ξυπνά τις βρέφικές μας μνήμες. Το μητρικό χάδι που ανακουφίζει και απαλύνει τον πόνο. Την αγκαλιά της μητέρας που ήταν η παρηγοριά και η χαρά μας. Που δίνουμε απλόχερα στα παιδιά μας! Μια αγκαλιά που λάβαμε από την στιγμή της γέννησης μας και είναι η απόδειξη ότι η αγάπη δεν έχει όρους, έχει μόνο ροή!
Ο δρ Γιαν Άστρεμ επικεφαλής ερευνητής, ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής στο Λίνκεπινγκ της Σουηδίας, είχε το παρακάτω πόρισμα στην έρευνα του 

«Η θετική συναισθηματική εμπειρία της αγκαλιάς ενεργοποιεί διάφορες βιοχημικές και ψυχολογικές αντιδράσεις», ενώ μόλις δέκα δευτερόλεπτα αγκαλιάς από ένα αγαπημένο μας πρόσωπο αρκεί για να μειωθεί η αρτηριακή πίεση, να αυξηθεί η ωξυτοκίνη και οι άλλες ορμόνες ευεξίας και να μειωθεί αισθητά το στρες.
Αλήθεια πόσες λέξεις κρύφτηκαν σε μία αγκαλιά; Πόσο γλύκανε η ψυχή; Πόση δύναμη έχει μια αγκαλιά;

Γράφει η Κωνσταντίνα Βασιλείου – Σύμβουλος της μεθόδου της Dr. Μαρίας Λεβέντη «Σφαιρική Αντιληπτικότητα»

πηγή: https://hamomilaki.blogspot.gr/2017/02/poses-lexeis-kryftikan-se-mia-agkalia.html

Απόκριες: Η ψυχολογία της μεταμφίεσης!

Γι αυτούς  που αγαπάνε να περνάνε καλά, οι Απόκριες αποτελούν την τέλεια ευκαιρία για τρέλες, πλάκες, τραγούδι και χορό, ξέφρενο γλέντι και ποτό. Πίσω από τις μάσκες μας κρύβουμε το «σοβαρό» μας εαυτό και γυρνάμε πίσω στα παιδικά μας χρόνια, τότε που φορώντας την αγαπημένη μας παιδική στολή τα κάναμε όλα με φαντασία και ενθουσιασμό, χωρίς τύψεις και ενοχές!

Με όρους ψυχολογικούς, η μεταμφίεση της αποκριάς αποτελεί την υπενθύμιση των τρόπων εκείνων με τους οποίους, όλοι εμείς «κρυβόμαστε» πίσω από ρόλους και μηχανισμούς άμυνας αποκρύπτοντας ή αποκαλύπτοντας καθημερινά διάφορες πτυχές του εαυτού μας.

Με άλλα λόγια η μάσκα και η στολή αποτελούν το τέλειο ψυχολογικό εργαλείο, το ποιο και εξυπηρετεί την εσωτερική ανάγκη του εαυτού μας να εκφράσει ένα σύνολο εσωτερικών πτυχών, τις οποίες είτε κρατά καλά κρυμμένες, είτε υπάρχουν μέσα μας σε λανθάνουσα κατάσταση, χωρίς να το ξέρουμε.

 Κατά μια έννοια, η μεταμφίεση μας βοηθά να εκφράζουμε μια πλευρά του εαυτού μας, η οποία έχει την ανάγκη να εκδηλωθεί. Μπορεί να έχει τη μορφή μιας κρυφής επιθυμίας, ενός φόβου ή ακόμα, μιας δημιουργικής εκτόνωσης από την καταπίεση της καθημερινότητας.

μασκαράδες παρατηρούν χελώνα – James Ensor – 1894

Σύμφωνα με τις έρευνες και σύμφωνα πάντα με την εμπειρία, η αποκριάτικη μεταμφίεση έχει πολλές ψυχολογικές παραμέτρους και αποτελεί μια διαδικασία πολλαπλών διαστάσεων, έτσι όπως αυτό για παράδειγμα διενεργείται στο θεατρικό θεραπευτικό παιχνίδι ή την δραματο-θεραπεία.

-Πρώτα από όλα αποτελεί τρόπο εκτόνωσης των βαθύτερων ψυχικών και συναισθηματικών μας αναζητήσεων και επικοινωνεί την εσωτερική ανάγκη μας για πειραματισμό με διαφόρους ρόλους. Μας δίνει την απόλυτη ελευθερία προσωπικής έκφρασης και εκδήλωσης των πιο κρυφών πτυχών του εαυτού μας. Μας αποδεσμεύει και μας απελευθερώνει από εμμονές, φόβους, ανασφάλειες και καταπιεστικές αναστολές και μας θυμίζει το «παιδί» που κρύβεται μέσα μας.

Με αυτή τη λογική, η στολή που επιλέγουμε δεν είναι καθόλου θέμα τύχης ή αισθητικής, αλλά προϊόν μιας υποσυνείδητης ανάγκης για αυτό-έκφραση.

Έτσι η αν κάποιος/α διαλέξει να ντυθεί ιππότης ή νεράιδα ή πριγκίπισσα πίσω από την επιλογή του υπάρχει μια κρυμμένη νοσταλγία για τη χαμένη παιδική αθωότητα και μια εσωτερική επιθυμία για επιστροφή σε μια πιο ασφαλή εποχή. Αν πάλι κάποιος επιλέξει μια στολή του «κακού», τότε πολύ πιθανό μέσα του να υπάρχει ένα σύνολο αρνητικών συναισθημάτων τα οποία και θέλει να εκφράσει αλλά, και ένα αίσθημα ανασφάλειας. Ένα αίσθημα φόβου και άγχους πάνω σε θέματα διαπροσωπικών σχέσεων, αφού η στολή δείχνει πως επιθυμεί να απομακρυνθεί από τους άλλους και να τον απομονώσει.

Αν κάποιος επιλέξει το ρόλο ενός ήρωα, τότε μάλλον ανήκει σε εκείνους που θέλουν να σώσουν τον κόσμο και να νιώσουν σημαντικοί. Αν κάποιος διαλέξει ένα κοστούμι με σεξουαλικό περιεχόμενο, τότε μάλλον λατρεύει να βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχή.

Τα κοστούμια του κλόουν ή των άλλων αστείων καρτούν συμβολίζουν μια διάθεση παιχνιδιάρικη και νεανική και σηματοδοτούν την ανάγκη των ανθρώπων να ξεφύγουν από την καθημερινή τους σοβαρότητα και να νιώσουν παιδιά! Όμως και τα ζωάκια έχουν την τιμητική τους, αφού πολλοί τα επιλέγουν για να δείξουν στοιχειά του χαρακτήρα τους, όπως ο σκύλος την εμπιστοσύνη, το λιοντάρι την εξουσία, η γάτα το νάζι και την ανεξαρτησία.

πηγή:http://antikleidi.com/2017/02/19/apokries-metamfiesi-psixologia/

Τι θα ήθελε ο έφηβος από τους γονείς του!

Θέλω (Jorge Bucay)

Θέλω να με ακούς, χωρίς να με κρίνεις

Θέλω τη γνώμη σου, χωρίς συμβουλές
Θέλω να με εμπιστεύεσαι, χωρίς απαιτήσεις
Θέλω τη βοήθειά σου, κι όχι ν΄αποφασίζεις για μένα
Θέλω να με προσέχεις, χωρίς να με ακυρώνεις
Θέλω να με κοιτάς, χωρίς να προβάλεις τον εαυτό σου σε μένα
Θέλω να μ΄αγκαλιάζεις, χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ
Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια, χωρίς να με σπρώχνεις
Θέλω να με υποστηρίζεις, χωρίς να με φορτώνεσαι
Θέλω να με προστατεύεις, χωρίς ψέματα
Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις
Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν. Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις
Θέλω να ξέρεις... πως σήμερα μπορείς να βασίζεσαι πάνω μου... xωρίς όρους

πηγή: https://symvstathmos.wordpress.com

Οι έφηβοι έχουν ριψοκίνδυνη συμπεριφορά γιατί τείνουν να αγνοούν σωτήριες πληροφορίες!

Οδήγηση με τέρμα το γκάζι, μεθύσια, σεξ χωρίς προφυλάξεις, ακόμη και λήψη ναρκωτικών ουσιών – είναι γνωστό ότι οι έφηβοι είναι πολύ πιθανότερο να υιοθετούν επικίνδυνες συμπεριφορές σε σύγκριση με τους ενηλίκους. Τώρα μια νέα μελέτη που διεξήχθη από ειδικούς του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη ρίχνει φως στις επικίνδυνες εφηβικές συμπεριφορές δίνοντας μια νέα εξήγηση στο γιατί λαμβάνουν χώρα.

Μια νέα, καλά σχεδιασμένη αναπτυξιακή μελέτη δίνει απαντήσεις στο γιατί οι έφηβοι είναι τόσο ριψοκίνδυνοι και προτείνει λύσεις

Σύμφωνα με τα ευρήματά της, σε σύγκριση με τα παιδιά και τους ενηλίκους, οι έφηβοι ουσιαστικώς ενδιαφέρονται λιγότερο για τις πληροφορίες που θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν να συνειδητοποιήσουν τους κινδύνους της εκάστοτε ριψοκίνδυνης συμπεριφοράς τους.

«Οι έφηβοι δεν είναι γνωστικώς ανίκανοι να επεξεργαστούν αυτές τις πληροφορίες. Απλώς βρίσκονται σε φάση που το κύριο μέλημά τους είναι να αναζητούν νέες εμπειρίες και να δοκιμάζουν καινούργια πράγματα» αναφέρει ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Wouter van den Bos, ερευνητής στο Κέντρο για την Προσαρμοστική Συλλογιστική του Ινστιτούτου Ανθρώπινης Ανάπτυξης του Μαξ Πλανκ.
Η πρώτη… πληροφορημένη αναπτυξιακή μελέτη εφήβων

Τα μοτίβα των συμπεριφορών των εφήβων σε ό,τι αφορά την ανάληψη ρίσκου που έχουν παρατηρηθεί σε προηγούμενες πειραματικές μελέτες αποκλίνουν σε μεγάλο βαθμό από εκείνα που καταγράφονται στην πραγματική ζωή. Σε αυτά τα προηγούμενα πειράματα στους συμμετέχοντες παρέχονταν συχνά όλες οι πληροφορίες που χρειάζονταν προκειμένου να λάβουν μια απόφαση. Ωστόσο στην πραγματική ζωή, όταν οι έφηβοι δοκιμάζουν την… τύχη τους πειραματιζόμενοι με ναρκωτικά, με σεξ χωρίς προφυλάξεις και με άλλες τέτοιου είδους συμπεριφορές, πιθανότατα έχουν μόνο μια γενική και αόριστη ιδέα για τις πιθανές συνέπειες των πράξεών τους.

«Η δική μας ήταν η πρώτη αναπτυξιακή μελέτη στην οποία δινόταν η δυνατότητα στους συμμετέχοντες μέσω πειραματικών καθηκόντων να μειώσουν το ποσοστό αβεβαιότητας αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες προτού λάβουν μια απόφαση» προσθέτει ο Wouter van den Bos.

Στο πλαίσιο της μελέτης 105 παιδιά, έφηβοι και νεαροί ενήλικοι ηλικίας 8-22 ετών πήραν μέρος σε διαφορετικές λοταρίες, καθεμία εκ των οποίων τους έδινε τη δυνατότητα να κερδίσουν ένα συγκεκριμένο χρηματικό ποσό. Οι παίκτες είτε έλαβαν πλήρεις πληροφορίες για την αξία του εκάστοτε επάθλου και την πιθανότητα να το κερδίσουν (επιλογή χαμηλού κινδύνου), είτε έμαθαν την αξία του επάθλου αλλά είχαν ατελείς πληροφορίες για τις πιθανότητες να το κερδίσουν (επιλογή υπό αμφιβολία), είτε δεν έμαθαν ούτε την αξία του επάθλου ούτε την πιθανότητα να το κερδίσουν αλλά τους δόθηκε η ευκαιρία να έχουν πρόσβαση σε περαιτέρω πληροφορίες για αυτό (επιλογή υπό αβεβαιότητα). Επιπροσθέτως στους εθελοντές ζητήθηκε να μιλήσουν για το πόσο συχνά λάμβαναν ρίσκα στην πραγματική ζωή.

Οπως προέκυψε, οι έφηβοι ήταν πιο επιρρεπείς στο να αποδεχθούν το να κάνουν αμφίβολες επιλογές ενώ παράλληλα αναζητούσαν λιγότερες πληροφορίες σε ό,τι αφορούσε το πλαίσιο της αβεβαιότητας. Αυτή η ανοχή στο άγνωστο φάνηκε να φθάνει στην κορύφωσή της στις ηλικίες 13 ως 15 ετών. Μάλιστα οι συμπεριφορές που επέδειξαν οι έφηβοι στο πείραμα φάνηκε να συνάδουν και με τις ίδιες τις δηλώσεις τους για το πόσο ριψοκίνδυνοι ήταν στη ζωή τους.

Πρόταση για πιο επιτυχημένες καμπάνιες πληροφόρησης

Τα ευρήματα αυτά μπορούν επίσης να δώσουν μια εξήγηση στο γιατί οι καμπάνιες πληροφόρησης που απευθύνονται σε νεαρά άτομα σχετικά με τους κινδύνους συμπεριφορών όπως η χρήση ναρκωτικών ουσιών πέφτουν πολύ συχνά στο κενό. Ακόμη και όταν οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες στους εφήβους εκείνοι δείχνουν ελάχιστο ενδιαφέρον στο να ασχοληθούν μαζί τους.

«Αν θέλουμε πράγματι να περάσουμε τα μηνύματά μας στους νέους, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας στοιχεία όπως αυτής της μελέτης για τον σχεδιασμό παρεμβάσεων» σημειώνει ο έτερος κύριος συγγραφέας της νέας μελέτης Ralph Hertwig, διευθυντής του Κέντρου Προσαρμοστικής Συλλογιστικής στο Ινστιτούτο για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη του Μαξ Πλανκ και καταλήγει:

«Μια υποσχόμενη εναλλακτική για επιτυχημένες καμπάνιες πληροφόρησης θα ήταν να δώσουμε στους εφήβους τη δυνατότητα να βιώσουν τις συνέπειες μιας ριψοκίνδυνης συμπεριφοράς – για παράδειγμα μέσα σε εικονικά περιβάλλοντα». 

ΠΗΓΗ: https://sciencearchives.wordpress.com/

Μαύρο χιούμορ: Τι λέει η επιστήμη για όσους το αναγνωρίζουν και το εκτιμούν

Οι άνθρωποι που εκτιμούν το μαύρο χιούμορ, είναι κατ’ εξοχήν έξυπνοι, ενώ έχουν μικρή επιθετικότητα, σύμφωνα με μια νέα μικρή αυστριακή επιστημονική έρευνα.

Η φροϋδική θεωρία από το 1905 είχε υποθέσει ότι το χιούμορ αποτελεί μια ασφαλιστική βαλβίδα για την εκτόνωση των απωθημένων σεξουαλικότητας και επιθετικότητας. Η νέα μελέτη αντίθετα αμφισβητεί την άποψη ότι η ροπή προς το χιούμορ υποδηλώνει άτομο επιθετικό, πιθανώς με σαδιστικές τάσεις.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ούρλικε Βίλινγκερ της Σχολής Ψυχολογίας του Ιατρικού Πανεπιστημίου της Βιέννης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Cognitive Processing", σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», ζήτησαν από 156 άνδρες και γυναίκες με μέση ηλικία 33 ετών να «βαθμολογήσουν» πόσο κατάλαβαν και πόσο ευχαριστήθηκαν 12 σκίτσα μαύρου χιούμορ από το «Μαύρο Βιβλίο» του δημοφιλούς Γερμανού σκιτσογράφου Ούλι Στάιν.
Ενδεικτικό για το σκοτεινό χιούμορ των εν λόγω σκίτσων, είναι ένα που απεικονίζει ένα νεκροτομείο, όπου ο ιατροδικαστής σηκώνει ένα κάλυμμα που σκεπάζει ένα πτώμα και ρωτά μια γυναίκα αν αναγνωρίζει τον άνδρα της. «Ασφαλώς» απαντά εκείνη «ο άνδρας μου είναι, όμως μπορείτε να μου πείτε ποιο απορρυπαντικό χρησιμοποιήσατε και είναι τόσο λευκός;».
Οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν επίσης σε διάφορα τεστ νοημοσύνης και αξιολόγησης της προσωπικότητάς τους, όσον αφορά χαρακτηριστικά όπως η επιθετικότητά τους και η ψυχική διάθεσή τους, ενώ ελήφθη υπόψη και το μορφωτικό επίπεδό τους.
Η συσχέτιση ανάμεσα στη βαθμολογία των σκίτσων και στο «προφίλ» κάθε ατόμου, αποκάλυψε ότι την μεγαλύτερη εκτίμηση για το μαύρο χιούμορ (το καταλαβαίνουν και το ευχαριστιούνται περισσότερο) έχουν οι άνθρωποι με το μεγαλύτερο δείκτη νοημοσύνης (IQ) και το υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο, οι οποίοι ταυτόχρονα εμφανίζουν τον μικρότερο βαθμό επιθετικότητας.
Μια δεύτερη ομάδα είναι όσοι έχουν μέτρια κατανόηση των αστείων με μαύρο χιούμορ και τα ευχαριστιούνται λιγότερο από όλους, οι οποίοι έχουν μέση νοημοσύνη, τα υψηλότερα επίπεδα επιθετικότητας και την πιο αρνητική ψυχική διάθεση.
Και μια τρίτη ομάδα ανθρώπων είναι αυτοί που έχουν μέτρια κατανόηση του σκοτεινού χιούμορ και το απολαμβάνουν σε μέτριο βαθμό και οι οποίοι έχουν επίσης μέση νοημοσύνη, αλλά θετική ψυχική διάθεση και μέτρια επιθετικότητα.

πηγή: http://www.iatropedia.gr/psychiki-ygeia/mavro-chioumor-ti-leei-epistimi-gia-osous-anagnorizoun-kai-ektimoun/73564/

Δέκα τρόποι ευτυχίας που δίδασκαν οι Αρχαίοι Έλληνες και δεν θα πρέπει να ξεχνάμε!

Όπως πίστευε ο Επίκουρος, ο άνθρωπος είναι κάτι μεγάλο και πολύτιμο.

Την ευτυχία, τη μακαριότητα, την έχει μέσα του, φτάνει να παραμερίσει όσα τον ενοχλούν και του κάνουν κόλαση τη ζωή. Εδώ σας δίνουμε 10 μικρά αλλά πολύτιμα μαθήματα ευτυχίας που μας δίνουν οι αρχαίοι πρόγονοι μας!

1. Κάνε τα πάντα με αγάπη!

Ζούμε με συναισθήματα, όχι με τις ώρες στο ηλιακό ρολόι. Θα έπρεπε να μετράμε το χρόνο με τους χτύπους της καρδιάς.
Αριστοτέλης

Η αγάπη είναι η αιτία ενότητας όλων των πραγμάτων.
Αριστοτέλης

2. Αγκάλιασε τις προκλήσεις και μάθε από αυτές

Όπως λέει και το αρχαίο γνωμικό: «Ζήσε το σήμερα και ξέχασε το παρελθόν». Οι προκλήσεις είναι πάντα μια ευκαιρία για κάτι καινούριο. Ακόμη και το ΟΧΙ μπορεί να γίνει μια νέα για να κινηθούμε σε μια νέα κατεύθυνση. Το μεγαλύτερο εμπόδιο στη ζωή μας είναι ο εαυτός μας.

«Οι μικρές ευκαιρίες είναι συχνά η αρχή μεγάλων έργων».
Δημοσθένης

3. Πίστεψε στον εαυτό σου, άκουσε τον και μην παίρνεις πολύ σοβαρά αυτά που σου λένε οι άλλοι.

Κανείς δεν γνωρίζει τον εαυτό σου καλύτερα από εσένα τον ίδιο. Και κανείς τα παιδιά σου. Θα συναντήσεις πολλούς ανθρώπους που δεν θα μοιραστούν τις ίδιες ιδέες, τις ίδιες απόψεις και το ίδιο όραμα με εσένα, όσον αφορά την ανατροφή των παιδιών. Θα υπάρξουν πολλοί που θα σου δώσουν δωρεάν συμβουλές για το πώς θα πρέπει να είναι η ζωή σου ως μητέρα ή πατέρας. Άκουσε τους χωρίς να τους κρίνεις και ακολούθησε αυτό που σου λέει η καρδιά σου

«Εκείνος που ξέρει να ακούει επωφελείται ακόμη κι από εκείνους που μιλούν άσχημα».
Πλούταρχος

«Μάθε να είσαι σιωπηλός, άφησε το μυαλό ήσυχο να ακούσει και ν’ απορροφήσει»
Πυθαγόρας

4. Ονειρέψου αυτά που θέλεις, και όχι αυτά που δεν θέλεις

Είναι σημαντικό να ονειρευόμαστε, να κάνουμε μεγάλα όνειρα και να μην σταματήσουμε ποτέ να ονειρευόμαστε. Αλλά πάντα να ελπίζουμε στα καλύτερα

«Μην ξοδεύεις αυτό που έχεις επιθυμώντας αυτό που δεν έχεις. Θυμήσου ότι αυτό που έχεις τώρα, είναι κάτι απ’ όλα αυτά που κάποτε ονειρεύτηκες να αποκτήσεις»
Επίκουρος

5. Ποτέ μην τα παρατάς και ποτέ μη χάνεις την πίστη σου

Αντικατέστησε τον φόβο με την ελπίδα.Η ταπεινοφροσύνη, ή αγάπη και η πίστη, μπορούν να κάνουν θαύματα. Και όλα θα συμβούν την κατάλληλη στιγμή και την κατάλληλη εποχή.

«Δεν υπάρχει τίποτα «μεγάλο» που δημιουργείται ξαφνικά…Ένα τσαμπί σταφύλια χρειάζεται χρόνο να ανθίσει, να καρποφορήσει και να…ωριμάσει»!
Επίκτητος

6. Πάντα να σκέφτεσαι και να «νιώθεις» θετικά

Η θετική σκέψη είναι δημιούργημα των αρχαίων Ελλήνων. Εστιάστε πάντα στο παρόν και στους λόγους για τους οποίους χαίρεστε! Απομακρύνετε από τη ζωή σας τους αρνητικούς ανθρώπους και φροντίστε πάντα να περιβάλλεστε από ανθρώπους με θετική ενέργεια. Και όπως λένε και οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι:

«Η ιατρική είναι συνυφασμένη με την ουσία του νου»
Ιπποκράτης

«Η ευτυχία εξαρτάται από τον εαυτό μας»
Αριστοτέλης

7. Ψάξε μέσα σου τις απαντήσεις

Πάντα η σκέψη και η ενδοσκόπηση μας βοηθάει να βρούμε τη σωστή λύση, όταν νιώθουμε μπερδεμένοι

«Αυτό που μπορούμε να επιτύχουμε εσωτερικά θα αλλάξει την εξωτερική πραγματικότητα.» Πλούταρχος

8. Οι δύσκολες καταστάσεις είναι που μας κάνουν πιο θαρραλέους

«Το θάρρος μας δε φαίνεται στις καθημερινές μας χαρούμενες σχέσεις, αλλά στις προκλήσεις της ζωής και τις αντιξοότητες»
Επίκουρος

9. Μην αντιστέκεσαι στο πεπρωμένο σου

«Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το πεπρωμένο του»
Πλάτων

«Στον καθένα υπάρχουν τρεις αρετές: Η σύνεση, η δύναμη και η καλή τύχη»
Ίων ο Χίος

10. Δες τα λάθη σου θετικά και σαν εμπειρίες που θα κινούνται προς την κατεύθυνση των ονείρων σου.

«Αυτός που κάνει τα περισσότερα κάνει τα περισσότερα λάθη»
Ευριπίδης

Πηγή:http://www.thessalonikiartsandculture.gr/life/aytoveltiwsi/deka-tropoi-eftyxias-pou-didaskan-oi-arxaioi-ellines-kai-den-tha-prepei-na-ksexname

Άγχος και κατάθλιψη: Η σχέση που έχουν με τον καρκίνο

Οι άνθρωποι με χρόνιο στρες, οι οποίοι έχουν άγχος ή κατάθλιψη, αντιμετωπίζουν αυξημένο κατά 32% κίνδυνο θανάτου από καρκίνο, σύμφωνα με μια νέα βρετανο-αυστραλιανή επιστημονική έρευνα.
Η έρευνα έγινε με τη συμμετοχή ενός Έλληνα επιστήμονα, του αναπληρωτή καθηγητή της Σχολής Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, Εμμανουήλ Σταματάκη.
Όμως οι επιστήμονες δεν αποκλείουν ότι μπορεί να συμβαίνει και το αντίθετο, δηλαδή οι άνθρωποι να γίνονται πιο αγχωμένοι και δυστυχισμένοι λόγω του καρκίνου που δεν έχει ακόμη διαγνωσθεί, αλλά στο μεταξύ προκαλεί αλλαγές στο σώμα, με επίπτωση και στον ψυχισμό.
Οι ερευνητές του University College του Λονδίνου, του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου και του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, με επικεφαλής τον επιδημιολόγο Ντέηβιντ Μπάτι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό British MedicalJournal (BMJ), μελέτησαν στοιχεία (μετα-ανάλυση) 16 μελετών, που αφορούσαν πάνω από 163.000 ανθρώπους άνω των 16 ετών, από τους οποίους οι 4.353 πέθαναν από καρκίνο σε διάστημα 14 ετών.
Διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν μεγαλύτερο άγχος και κατάθλιψη, ήσαν αυτοί που ήταν πιθανότερο να πεθάνουν αργότερα από καρκίνο.
Αυτό ίσχυε ιδίως για ορισμένες μορφές καρκίνου: Του εντέρου, του προστάτη, του παγκρέατος, του οισοφάγου και τη λευχαιμία.
«Απέχουμε ακόμη πολύ από το να είμαστε βέβαιοι ότι η κακή ψυχική υγεία όντως προκαλεί καρκίνο», δήλωσε ο δρ Μπάτι, καθώς, όπως είπε, ο μη διαγνωσμένος καρκίνος μπορεί να έχει αρνητική επίπτωση στην ψυχολογία ενός ανθρώπου.
Από την άλλη, οι ερευνητές επεσήμαναν ότι πράγματι το άγχος και η κατάθλιψη μπορεί να πυροδοτούν βιολογικούς μηχανισμούς, που εξασθενούν το ανοσοποιητικό σύστημα και προκαλούν φλεγμονή, συμβάλλοντας έτσι σε γονιδιακή αστάθεια και σε μεταλλάξεις του DNΑ, με τελικό αποτέλεσμα την καρκινογένεση.
Προηγούμενες μελέτες έχουν επίσης συσχετίσει το χρόνιο στρες με αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.

πηγή: http://tvxs.gr/news/Greenlife

Τι είναι η «χαμογελαστή κατάθλιψη» και πώς εκδηλώνεται!

Η κατάθλιψη είναι πλέον ολοένα και συχνότερη, σχεδόν σε όλες τις ομάδες του πληθυσμού, και κυρίως στη μέση ηλικία. Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν να μην εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να δείχνουν μια εικόνα ότι πάνε όλα καλά και στην ουσία να προσποιούνται ή να αποδέχονται ότι μπορούν να νιώθουν άσχημα και να μην το εκφράζουν ή, ακόμα χειρότερα, να μη διεκδικούν μια πιο ικανοποιητική ζωή και καλύτερη ποιότητα στη σχέση με τον εαυτό τους και με τους άλλους.

Στις περιπτώσεις αυτές, μπορεί να παρατηρείται αυτό που ονομάζουμε χαμογελαστή κατάθλιψη (smiled depression).

Θα πρέπει να πούμε σε αυτούς τους ανθρώπους ότι η κατάθλιψη δεν φεύγει από μόνη της, όπως επίσης και ότι η κατάθλιψη θεραπεύεται αν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα.

Ποιες είναι οι ενδείξεις που θα μας υποψιάσουν για πιθανή κατάθλιψη; Ποια είναι τα κρυφά σημάδια της κατάθλιψης;

– Διαταραχές προσοχής και συγκέντρωσης: Το άτομο δεν μπορεί να συγκεντρωθεί σε μια δραστηριότητα, αποσπάται εύκολα και δεν έχει τη διάθεση να επιμείνει.

– Αλλαγή στις συνήθειες του ύπνου (λιγότερες ώρες ύπνου ή περισσότερος ύπνος), της διατροφής (αύξηση του φαγητού ή ανορεξία), της χρήσης εξαρτητικών ουσιών (ουσίες, αλκοόλ, τσιγάρο).

– Επιθετική συμπεριφορά: Σε κάποιες περιπτώσεις, η επιθετική συμπεριφορά υποκρύπτει κατάθλιψη. Θα πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση εάν οι αγαπημένοι μας τείνουν να είναι περισσότερο επιθετικοι απ’ όσο πριν.

– Αύξηση του άγχους: Και το υπερβολικό άγχος, σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να υποδηλώνει κατάθλιψη.

– Αποφυγή κοινωνικών σχέσεων (στις κοινωνικές σχέσεις χρειάζεται κάποιος να προσποιείται και να δείχνει ότι είναι καλά): Συχνά,τα άτομα σε αυτές τις περιπτώσεις λένε μια δικαιολογία για να μην εμφανιστούν σε μια κοινωνική εκδήλωση ή πάνε σε μια κοινωνική εκδήλωση και φεύγουν νωρίς.

– Απαισιοδοξία η αίσθημα ματαιότητας: Μπορεί για παράδειγμα να λένε συχνά: Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, δεν θα πάει καλά αυτό που επιθυμώ, όλα είναι μάταια κ.λπ.

– Συναισθηματικά ξεσπάσματα: Μπορεί να ξεσπά σε κλάματα βλέποντας μια ταινία ή ακούγοντας μια δυσάρεστη διήγηση και η αντίδραση αυτή να είναι δυσανάλογη με την αντίδραση που θα είχε κάποιος άλλος στο άκουσμα των παραπάνω.

Εάν βιώνετε κάποια από αυτά τα συναισθήματα και νιώθετε απογοητευμένοι, σε αδιέξοδο, με χαμηλή αυτοεκτίμηση, δεν θα πρέπει να επιτρέψετε στον εαυτό σας να συνεχίσει να νιώθει έτσι. Θα πρέπει να απευθυνθείτε σε ψυχολόγο, να συζητήσετε τους λόγους για τους οποίους νιώθετε έτσι, να διεκδικήσετε την ψυχική σας υγεία και την αυτοεκτίμησή σας. Δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάτε ότι όλα τα προβλήματα έχουν τη λύση τους, ότι η ζωή είναι ωραία ακόμα και στις δύσκολες στιγμές και ότι κατάθλιψη είναι μια ψυχολογική διαταραχή που θεραπεύεται, εφόσον αντιμετωπίζεται.

__________________________________________________

~ Δρ Ίλια Θεοτοκά, Κλινική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Ψυχιατρική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Πρόεδρος της Δράσης για την Ψυχική Υγεία

Πηγή: http://antikleidi.com/2017/01/24/xamogelasti-katathlipsi/

Ο χρόνος που διαθέτουμε για τα παιδιά μας τα κάνει πιο... έξυπνα!

Όλες οι μαμάδες, έχουμε ακούσει πολλά για το πόσο καλό είναι για την ψυχολογία των παιδιών μας να τουςαφιερώνουμε χρόνο. Τώρα μια νέα μελέτη μας επιβαβαιώνει ότι, αν η μαμά περνάει τουλάχιστον μισή ώρα με τα παιδιά - αυτά γίνονται εξυπνότερα!
Τα παιδιά που διαβάζουν με τη μαμά τους ή έστω λαμβάνουν κάποια βοήθεια από αυτήν στην ηλικία μεταξύ τριών έως επτά ετών τείνουν να έχουν ανεπτυγμένες γνωστικές ικανότητες σε σχέση με τους συνομιλήκους τους που δεν έχουν τη βοήθεια της μητέρας. Επίσης τα παιδιά που έχουν κοινές δραστηριότητες με τις μαμάδες τους, έχουν σαφώς βελτιωμένες κοινωνικές δεξιότητες.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του University College του Λονδίνου και το Πανεπιστημίου του Essex εξέτασαν στοιχεία από 8.000 παιδιά και τις μητέρες τους, που συγκεντρώνονταν για περισσότερα από 16 χρόνια για να καταλάβουν ποιες συνθήκες επηρεάζουν την πρώιμη ανάπτυξη του παιδιού.

Ο Marco Francesconi, καθηγητής οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Essex, είπε για τη σχετική έρευνα:«Υπάρχουν δύο σημαντικά ευρήματα. Το πρώτο είναι ότι οι μητέρες που περνούν το χρόνο τους κάνοντας αυτό που λέμε «εκπαιδευτικές δραστηριότητες» με τα παιδιά τους ηλικίας μεταξύ τριών και επτά - όπως η ανάγνωση και η βοήθεια στις εργασίες - τείνουν να έχουν τα παιδιά με τις καλύτερες γνωστικές ικανότητες.

Το δεύτερο εύρημα είναι ότι οι μητέρες που περνούν χρόνο σε « δραστηριότητες αναψυχής», όπως το περπάτημα, η ζωγραφική και το τραγούδι, τείνουν να έχουν παιδιά με καλύτερες κοινωνικές δεξιότητες.

Συμπέρασμα; οι γονείς οφέιλουν να περνούν τουλάχιστον μισή ώρα με τα μικρά παιδιά τους κάθε μέρα για να τα βοηθήσουν να ενισχύσουν τις γνωστικές και κοινωνικές τους δεξιότητες

Πηγή:http://www.imommy.gr/nipia/anaptiksi/article/9347/o-xronos-poy-diathetoyme-gia-ta-paidia-mas-ta-kanei-pio-eksypna/

Τι να κάνετε όταν το παιδί είναι θυμωμένο

H Επιστημονική Ομάδα της Γραμμής 11525 και του Συμβουλευτικού Κέντρου του «Μαζί για το Παιδί» δημιούργησε τον παρακάτω «οδηγό επιβίωσης», με χιουμοριστικό χαρακτήρα, για τους γονείς που αισθάνονται ανήμποροι μπροστά στις κρίσεις θυμού του παιδιού τους.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Είστε γονιός και βρίσκεστε μπροστά σε αυτή την σκηνή του παιδιού σας:

ή αυτή:

Χωρίς να έχετε ιδέα τι συμβαίνει, επιστρατεύετε την ευρηματικότητά σας για να καταλάβετε γιατί συμπεριφέρεται το παιδί τόσο έντονα και πώς μπορείτε να το βοηθήσετε να ηρεμήσει.
Συνεχίζετε να προσπαθείτε.
Μάταια.
Μην απογοητεύεστε.

Το παιδί σας, έχει μία έκρηξη θυμού, το αποκαλούμενο “tantrum”.

Οι λόγοι που συνήθως φέρνουν αυτή την έκρηξη οργής στο παιδί μπορεί να μοιάζουν ασήμαντοι για τα μάτια των γονιών.

Όμως, η έντονη αντίδραση του παιδιού σε αυτούς τους λόγους πυροδοτείται από την αδυναμία του να επεξεργαστεί εκείνη τη στιγμή όλα τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος και τα έντονα συναισθήματα που το κατακλύζουν.

«Ωραία η θεωρία, στην πράξη τι κάνω;», ίσως να είναι η σκέψη σας. Για την ενδυνάμωση του γονικού σας ρόλου, η ψυχολόγος της Γραμμής 11525 και του Συμβουλευτικού Κέντρου, Κλεοπάτρα Τσουχνικά, προτείνει τα παρακάτω:

1. Διατηρήστε την ψυχραιμία σας

Όχι απαραίτητα σε αυτή την στάση γιόγκα, αλλά, γενικότερα προσπαθήστε να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας και να μην παρασυρθείτε από τον έντονο εκνευρισμό και το θυμό του παιδιού. Η δική σας σταθερότητα θα βοηθήσει το παιδί να αισθανθεί ασφάλεια και να ελέγξει τα συναισθήματά του.
2. Εξηγήστε

Τη στιγμή που το παιδί ωρύεται, προσπαθήστε να ανταποκριθείτε σε αυτό που του συμβαίνει, να του δείξετε ότι ακούτε και κατανοείτε τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται εκείνη τη στιγμή. Παράλληλα, εξηγήστε του για ποιο λόγο αρνείστε να ικανοποιήσετε τη συγκεκριμένη επιθυμία του και βάζετε τα δικά σας όρια ώστε να επιτευχθεί μια πιο λειτουργική συνεργασία και επικοινωνία με το παιδί.

Παράδειγμα:«Βλέπω πως είσαι πολύ αναστατωμένος αυτή τη στιγμή και καταλαβαίνω πως θύμωσες επειδή δε σου δίνω την μπάλα. Ξέρεις ότι τη μπάλα τη χρησιμοποιούμε μόνο όταν είμαστε έξω. Εγώ όμως δυσκολεύομαι να σε καταλάβω όταν είσαι έτσι. Χρειάζεται να ηρεμήσεις για να μπορέσουμε να μιλήσουμε. Όταν ηρεμήσεις,θα είμαι εδώ για να το συζητήσουμε.»

3. Επιβραβεύστε

Επιβραβεύστε όλες τις υπόλοιπες στιγμές που το παιδί συνεργάζεται, επικοινωνεί και διεκδικεί με έναν υγιή τρόπο, προς τον εαυτό του και τους γύρω του.
Έτσι, στις ενδεχόμενες εκρήξεις θυμού, θα μπορέσετε να αντλήσετε παραδείγματα «καλών τρόπων αντίδρασης» από προηγούμενες θετικές συμπεριφορές του παιδιού, ενισχύοντας την αυτοεκτίμησή του.

Τέλος, μην ξεχνάτε να υπενθυμίζετε στον εαυτό σας ότι κανείς δε γεννήθηκε γονιός, τα πρότυπα που δίνουμε στα παιδιά έχουν να κάνουν με τα δικά μας βιώματα ως παιδιά, το πώς μεγαλώσαμε εμείς από τους δικούς μας γονείς, σε ποια χώρα ζήσαμε, με ποια κουλτούρα. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά κάνουν και επαναλαμβάνουν αυτά που τους λέμε και τους δείχνουμε.

Καλή επιτυχία!

πηγή:http://hamomilaki.blogspot.gr/2016/11/ti-na-kanete-otan-to-paidi-einai-thymwmeno.html

Το επικίνδυνο φαινόμενο του τεχνολογικού εθισμού!

Η New York Post δεν χαρίστηκε σε αυτό που αποκαλεί “ηρωίνη από data”. Σε πρόσφατο άρθρο, ο Δρ. Nicholas Kardaras, ψυχοθεραπευτής και αρθρογράφος, αφηγήθηκε την ιστορία της Σούζαν όπως υφάνθηκε μέσα από τις συνεδρίες του μαζί της.

Η Σούζαν είναι μια μητέρα ενος 6χρονου αγοριού που αγόρασε στον γιο της ένα tablet όταν ξεκίνησε στην πρώτη Δημοτικού για να μην είναι τεχνολογικά αναλφάβητος. Στην αρχή ο μικρός απολάμβανε τη γνώση, μετά ανακάλυψε το παιχνίδι, μετά μυήθηκε σε ψηφιακό παιχνίδι online, μετά το χάος. “Η Σούζαν έβλεπε αλλαγές στον Τζον” γράφει ο Kardaras.

“Είχε αρχίσει να απορροφάται όλο και περισσότερο από το παιχνίδι του, είχε χάσει το ενδιαφέρον του για το μπέιζμπολ και το διάβασμα βιβλίων και αρνούταν να βοηθήσει στις δουλειές του σπιτιού. Μερικά πρωινά ξυπνούσε και της έλεγε οτι εβλεπε τετράγωνα στα όνειρά του. Αν και αυτο την απασχολούσε, πίστευε πως ο γιος της μπορει απλά να είχε ζωηρή φαντασία. Καθώς η συμπεριφορά του συνέχιζε να χειροτερεύει, προσπάθησε να του πάρει το παιχνίδι, αλλά ο Τζον άρχισε να έχει κρίσεις θυμού. Οι εκρήξεις του ήταν τόσο άσχημες που ενέδιδε, προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό της ξανά και ξανά ότι ‘ειναι εκπαιδευτικό’. Τότε μια νύχτα συνειδητοποίησε πως κάτι δεν πήγαινε καθόλoυ καλά. Όταν η Σούζαν μπήκε στο δωμάτιο του για να ελέγξει αν ο γιος της κοιμόταν μετά την καληνύχτα τους “τρόμαξε”.

Ο εξάχρονος καθόταν στο κρεβάτι του σχεδόν εκστασιασμένος. Μέσα στον πανικό της, η Σουζαν χρειάστηκε να τον ταρακουνήσει πολλές φορές για να συνέλθει. Δεν μπορούσε να καταλάβει πως το κάποτε υγιές, χαρούμενο αγοράκι της ειχε εθιστεί τοσο στο παιχνίδι που είχε μεταλλαχτεί σε έναν κατατονικό, ναρκωμένο άνθρωπο. Έναν τοξικομανή της τεχνολογίας”.

Στο άρθρο του ο αρθρογράφος αναφέρεται στον Στιβ Τζομπς που είχε απαγορέψει στα παιδιά του να ασχολούνται με gadgets και οθόνες περισσότερο από όσο τους επέτρεπε αλλά και σε άλλα στελέχη της Silicon Valley που επιλέγουν να στέλνουν τα παιδιά τους μοντεσσοριανά όπου η χρήση της τεχνολογίας είναι περιορισμένη.

“Πολλοί γονείς καταλαβαίνουν ότι οι φωτεινές οθόνες έχουν αρνητική επιρροή στα παιδιά. Βλέπουμε τις επιθετικές εκρήξεις θυμού όταν παίρνουμε τις συσκευές μακριά και την ελλειπη ικανότητα συγκέντρωσης όταν τα παιδιά παύουν δέχονται αδιάκοπα ερεθίσματα από τις συσκευές τους. Ακόμα χειρότερα: βλέπουμε παιδιά που βαριούνται, που είναι απαθή, αδιάφορα και βαρετά όταν δεν έχουν μια συσκευή στα χέρια τους. Αλλά είναι ακόμα χειρότερο απ’ ότι πιστεύουμε” σημειώνει.

Στη συνέχεια όλα όσα αφηγείται είναι τρομακτικά, δυσοίωνα, ανησυχητικά. “Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι οι οθόνες μπορούν να επηρεάσουν το μπροστινό μέρος του εγκεφάλου με τον ίδιο τρόπο που το επηρεάζει η κοκαίνη. Η τεχνολογία είναι τόσο υπερδιεγερτική που ανεβάζει τα επιπεδα ντοπαμίνης όσο το σεξ. Αυτό το εθιστικό αποτελέσμα είναι ο λόγος που ο Dr. Peter Whybrow, διευθυντής του τμήματος νευροεπιστήμης στο UCLA αποκαλεί τις οθόνες “ηλεκτρονική κοκαϊνη”, ενώ κινέζοι ερευνητές προτιμούν τον όρο “ψηφιακή ηρωίνη”. Ο Dr. Andrew Doan, επικεφαλής του τμήματος έρευνας πάνω στους εθισμούς για το Πεντάγωνο και το αμερικάνικο ναυτικό αποκαλεί τα βιντεοπαιχνίδια και την τεχνολογία οθόνης “ψηφιακά ναρκωτικά”.

Σήμερα εκατοντάδες κλινικές μελέτες δείχνουν ότι οι οθόνες αυξάνουν την κατάθλιψη, το άγχος και την επιθετικότητα και μπορούν να οδηγήσουν σε ψυχωσικά επεισόδια κατά τα οποία ο παίκτης χάνει την επαφή με την πραγματικότητα.

“Στην κλινική μου μελέτη με πάνω από 1000 εφήβους τα τελευταία 15 χρόνια, βρήκα το παλιό ρητό ‘Μια ουγκιά πρόληψης αξίζει όσο μια λίβρα θεραπείας’ να ταιριάζει απόλυτα όταν μιλάμε για εθισμό στην τεχνολογία. Μόλις το παιδί περάσει τη διαχωριστική γραμμή του αληθινού τεχνολογικού εθισμού, η θεραπεία μπορεί να είναι πολύ δύσκολη. Για την ακρίβεια, βρήκα πολύ ευκολότερο να θεραπεύσω χρήστες ηρωίνης και κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης, παρά χαμένους στο μάτριξ video gamers ή εθισμένους στα social media και το Facebook”.

Στo ερώτημα πώς προστατεύουμε τα παιδιά από τη μάστιγα ο Δρ. Nicholas Kardaras διευκρινίζει ότι είναι κάτι δύσκολο, όχι όμως ανέφικτο.
“Το κλειδί είναι να αποτρέψεις τα παιδιά από το να κολλήσει σε οθόνες. Αυτό σημαίνει πραγματικά τουβλάκια αντί των ψηφιακών τους avatar, βιβλία αντί για tablets, φύση και άθληση αντί για τηλεόραση… Οι ψυχολόγοι καταλαβαίνουν πως η υγιής ανάπτυξη των παιδιών περιλαμβάνει επικοινωνία, δημιουργικό φανταστικό παιχνίδι και επαφή με τον αληθινό, φυσικό κόσμο. Δυστυχώς ο εθιστικός κόσμος της οθόνης θαμπώνει και εμποδίζει αυτές τις διαδικασίες υγιούς ανάπτυξης”.

πηγή:http://antikleidi.com/2016/11/16/its-digital-heroin-how-screens-turn-kids-into-psychotic-junkies/

8 πιθανά λάθη στην γονεϊκή συμπεριφορά που μπορεί να δυσκολέψουν τα παιδιά από το να επιτύχουν!

1. Αποθάρρυνση από το να δοκιμάζουν νέα πράγματα

Μια γονεϊκή συμπεριφορά που μπορεί να δυσκολεύει τα παιδιά είναι το να τα αποθαρρύνετε από το να δοκιμάζουν μια νέα δεξιότητα.

Ορισμένες φορές, οι γονείς έχουν τις καλύτερες των προθέσεων όταν περιορίζουν, καθώς έχουν μια δικαιολογημένη πεποίθηση ότι τα παιδιά τους μπορεί να αποτύχουν.

Ωστόσο, η αποτυχία είναι μέρος της ζωής και η αντιμετώπιση της με θετικό τρόπο είναι σημαντική για την μετέπειτα επιτυχία.

2. Υπερβολική φροντίδα
Το να κάνετε κάθε δουλειά του σπιτιού για τα παιδιά σας, δουλειές που είναι ικανά και μόνα τους να κάνουν και θα έπρεπε να κάνουν, ώστε να εξελιχθούν σε λειτουργικούς ενήλικες, είναι μια προβληματική γονεϊκή συμπεριφορά.

Ένα παράδειγμα υπερβολικής φροντίδας θα ήταν να πλένετε τα ρούχα των παιδιών σας, όταν είναι έφηβοι (ή φοιτητές).

3. Υπερβολική επιδοκιμασία
Κι όμως, η υπερβολικά συχνή επιδοκιμασία αποτελεί πρόβλημα. Το να επιδοκιμάζετε μικρά κατορθώματα που έχουν καταφέρει δεν πρόκειται να τους δημιουργήσει κίνητρα ώστε να προσπαθούν περισσότερο για να επιτύχουν κι άλλα.

Για παράδειγμα, η επιδοκιμασία σε ένα παιδί 8 χρονών επειδή ντύθηκε μόνο του, δεν το ενθαρρύνει να επαναλάβει αυτή τη συμπεριφορά μόνο του χωρίς την ανάγκη επαίνου.

Ωστόσο, η εστίαση στο να επιδοκιμάζετε σημαντικά επιτεύγματα, όπως για παράδειγμα στην επίδοση στο σχολείο δεν παύει να είναι άκρως σημαντική.

4. Απομάκρυνση από φιλίες
Ερευνητές επανεξέτασαν πρότερες έρευνες σχετικά με δυσλειτουργικές γονεϊκές συμπεριφορές και βρήκαν ότι τα επιτυχημένα παιδιά είχαν γονείς που τα βοηθούσαν να δημιουργήσουν κοινωνικά δίκτυα.

Ένα δυνατό, κοινωνικό σύστημα στήριξης είναι άκρως βοηθητικό για τα παιδιά, ώστε να βασίζονται κάπου σε περιόδους αβεβαιότητας ή στρες.

5. Συνεχής επίβλεψη
Το να επιβλέπετε κάθε κίνηση του παιδιού δεν είναι μόνο ενοχλητικό, αλλά επίσης μπορεί να το οδηγήσει σε ένα ατυχές συμπέρασμα· η μαμά ή ο μπαμπάς δεν πιστεύουν στην ικανότητα μου να επιτύχω μόνος μου.

Δυστυχώς, αυτή η συμπεριφορά οδηγεί τα παιδιά να μην εμπιστεύονται τελικά τις δικές τους ικανότητες και να λαμβάνουν λιγότερα ρίσκα, ακόμα και όταν είναι πλήρως ικανά να κάνουν κάτι μόνα τους.

6. Υπερβολικά αυστηρή συμπεριφορά
Έρευνα του Πανεπιστημίου του Λονδίνου συμπέρανε ότι η σκληρή γονεϊκή συμπεριφορά είχε επιδράσεις στα επίπεδα του αυτοελέγχου για τα παιδιά και ότι αυτές οι επιδράσεις συσχετίζονταν επίσης με προβλήματα συμπεριφοράς αργότερα στην ενήλικη ζωή.

Οι ερευνητές ισχυρίζονται ότι «Οι σκληρές πρακτικές αποτελούσαν δείκτη πρόβλεψης προβλημάτων συμπεριφοράς και για αγόρια και για κορίτσια. Ο προβληματικός αυτοέλεγχος στην ηλικία των 9 συσχετιζόταν με προβλήματα συμπεριφοράς και συναισθηματικές δυσκολίες στα 12».

Τα χαμηλότερα επίπεδα αυτοελέγχου ήταν το αποτέλεσμα αυστηρής επίβλεψης της συμπεριφοράς των παιδιών και υπερβολικού περιορισμού τους. Επιτρέποντας στα παιδιά, ειδικά όσο μαθαίνουν να διαχειρίζονται την συμπεριφορά τους μέσα σε λογικά όρια που έχουν ήδη καταφέρει, να βιώνουν όλο και μεγαλύτερη ελευθερία είναι υψίστης σημασίας για την επιτυχία τους.

7. Αποθάρρυνση συναισθηματικής έκφρασης
Μια υγιής σχέση ανάμεσα σε γονέα και παιδιά αποδεικνύεται ευεργετική και για τα δύο μέρη.

Η ισορροπία του δούναι και λαβείν από νωρίς σε μια σχέση είναι ένας από τους καλύτερους προβλεπτικούς παράγοντες επιτυχίας ενός παιδιού.

Για να χτίσετε αυτή τη σύνδεση, η ειλικρινής συζήτηση σχετικά με ενοχλήσεις, άγχη και πράγματα που σας απασχολούν, μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να μάθουν για τα αρνητικά συναισθήματα και πώς να τα χειριστούν χωρίς να τα καταπιέζουν.

8. Ασυμφωνία λόγων και πράξεων
Σε όλη την διαδικασία καθοδήγησης που οι γονείς δίνουν στα παιδιά τους, αυτά ακόμα ψάχνουν να βρουν αν οι συμπεριφορές των γονιών τους ταιριάζουν με αυτά που τους μαθαίνουν.

Αν δεν μοιράζεστε με τους άλλους, αλλά παρόλα αυτά μαθαίνετε τα παιδιά σας να το κάνουν, αυτά λαμβάνουν ένα μπερδεμένο μήνυμα και μπορεί να βιώσουν σύγχυση για το τι τελικά είναι σωστό.

πηγή:http://hamomilaki.blogspot.gr/

VIDEO: Ο Ναρκισσισμός

• Η ψυχολογία του Νάρκισσου σε 5 λεπτά. 

  
  

  
  

  

  Ο ναρκισσισμός δεν είναι απλώς ένας τύπος προσωπικότητας που εμφανίζεται στις στήλες συμβουλών των περιοδικών: στην πραγματικότητα είναι μια σειρά από χαρακτηριστικά που ταξινομούνται και μελετούνται από τους ψυχολόγους. Αλλά τι τον προκαλεί; Και μπορεί ένας ναρκισσιστής να βελτιώσει τα αρνητικά χαρακτηριστικά του; Ο W. Keith Campbell, διεθνώς αναγνωρισμένος καθηγητής ψυχολογίας, περιγράφει την ψυχολογία πίσω από την αυξημένη και μερικές φορές επιζήμια εγωκεντρική συμπεριφορά των ναρκισσιστών, τόσο για τους ανθρώπους γύρω τους όσο και για τους ίδιους.

πηγή:http://www.doctv.gr/page.aspx?itemid=spg10372

Ένα animation μας εξηγεί γιατί ονειρευόμαστε [BINTEO]

Το ερώτημα γιατί ονειρευόμαστε απασχολεί τους ανθρώπους από την αρχή της ύπαρξης τους.

Την 3η χιλιετία π.Χ. οι βασιλιάδες της Μεσοποταμίας, κατέγραψαν και εξήγησαν τα όνειρά τους γράφοντας τα σε πινακίδες για να μείνουν στην ιστορία.
Από τότε η ανθρωπότητα δεν σταμάτησε ποτέ ωστόσο να προσπαθεί να κατανοήσει το μηχανισμό που μας κάνει να ονειρευόμαστε.
Κι αν και ξεκάθαρες απαντήσεις δεν έχουμε ακόμα, έχουμε τουλάχιστον αναπτύξει πολλές θεωρίες.

Από τον Φρόιντ μέχρι τη νευροβιολογία της μνήμης και την λήθης, οι πιο ενδιαφέρουσες θεωρίες παρουσιάζονται σε ένα ενδιαφέρον animation.

ΠΗΓΕΣ:http://tvxs.gr/news/ygeia/ena-animation-mas-eksigei-giati-oneireyomaste-binteo
            You tube

Δέκα κουβέντες που κάνουν καλό στα παιδιά

1. Σε αγαπώ! Χωρίς ”αλλά”, χωρίς τίποτα άλλο. Ένα μεγάλο ”σ’αγαπώ”, σαν ένα μεγάλο φιλί.
2. Σε εμπιστεύομαι. Όχι μόνο στα λόγια, αλλά και εμπρακτα, δίνοντας πρωτοβουλίες και χώρο για δράση.
3. Μπράβο! Για όσα καταφέρνουν: μικρά και μεγάλα.
4. Ότι θέλεις εσύ. Για όσα τα αφορούν και με ασφάλεια μπορούν να επιλέξουν.
5. Όχι. Σε ότι δεν τα αφορά και δεν μπορούν να επιλέξουν με ασφάλεια. Όχι ”ναι, σε όλα” – αλλά ούτε και ”όχι σε όλα”.
6. Σε ευχαριστώ. Για να τους αναγνωρίσουμε την αξία της προσπάθειας, τις καλές προθέσεις, την καλοσύνη.
7. Τι γνώμη έχεις. Για να τους ενισχύσουμε την άποψη, την πρωτοβουλία, την ενεργητικότητα.
8. Είμαι περήφανος για εσένα! Για να τους τονώσουμε την αυτοπεποίθηση, την θετική εικόνα του εαυτού τους.
9. Περίμενε. Για να αναχαιτίσουμε την παρόρμηση, όταν αυτή οδηγεί στην κακομαθησιά και στην ανυπακοή.
10. Θα ήθελες. Για να αναδείξουμε την αξία της συνεργασίας και της διαβούλευσης. Δεν αποφασίζουμε και διατάζουμε: ούτε εμείς τα παιδιά, ούτε τα παιδιά εμάς.

Απλές, κατανοητές, ουσιαστικές και εποικοδομητικές κουβέντες. Αν το καλοσκεφτείτε το ίδιο ισχύει και για εμάς, τους ενήλικες. Θέλουμε εξίσου την αναγνώριση, την επιβράβευση, την αποδοχή, την κατανόηση. Κάνουν και σε εμάς καλό οι καλές κουβέντες.

Πηγή: http://tvxs.gr/news/paideia/deka-koybentes-poy-kanoyn-kalo-sta-paidia

Γιατί η αγκαλιά της μαμάς είναι στ' αλήθεια θεραπευτική!

Όπως είχε πει κάποτε ή διάσημη οικογενειακή θεραπεύτρια Βιρτζίνια Σατάιρ «χρειαζόμαστε τέσσερις αγκαλιές την ημέρα για να επιβιώσουμε, οχτώ για να συντηρηθούνε και δώδεκα για να αναπτυχθούμε».

Ακόμα κι αν τα νούμερα δεν είναι αυτά ακριβώς, πάντως, το σίγουρο είναι ότι η αγκαλιά είναι από τα πιο ανέξοδα, γρήγορα, απλά και πολύτιμα δώρα που μπορούμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας.
Όχι μόνο επειδή είναι μια κίνηση που επιβεβαιώνει την αγάπη μας, αλλά και γιατί η αγκαλιά έχει πάρα πολλά οφέλη για την ψυχολογία και την υγεία μας.
Έρευνες έχουν δείξει ότι το άγγιγμα ενός αγαπημένου ανθρώπου συμβάλει σημαντικά στην αντιμετώπιση πολλών ασθενειών, αλλά και του στρες, της μοναξιάς και της κατάθλιψης.
Όταν κρατάτε το παιδί σας σφιχτά στην αγκαλιά σας, έτσι ώστε οι καρδιές σας να χτυπούν η μία απέναντι από την άλλη, τότε συμβαίνουν και στους δυο σας διάφορα θαυμαστά πράγματα, όπως:
1. Τα επίπεδα της ωκυτοκίνης - γνωστής και ως «ορμόνη της αγάπης» - αυξάνονται σημαντικά. Η ορμόνη αυτή μας βοηθά να αντιμετωπίζουμε τα αρνητικά συναισθήματα, όπως ο θυμός και η απόρριψη.
2. Ταυτόχρονα, ανεβαίνουν τα επίπεδα της σεροτονίνης - γνωστής και ως «ορμόνη της ευτυχίας, αφού βελτιώνει τη διάθεση και μας κάνει να νιώθουμε χαρά.
3. Ενισχύεται το ανοσοποιητικό σύστημα. Η αγκαλιά έχει διαπιστωθεί ερευνητικά ότι κινητοποιεί το θύμο αδένα που είναι υπεύθυνος για την παραγωγή των λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν τη γραμμή άμυνας του οργανισμού ενάντια στα μικρόβια και τους ιούς.
4. Αυξάνεται η αυτοπεποίθηση. Το άγγιγμα και η αγκαλιά των γονιών ήδη από τις πρώτες στιγμές μετά τη γέννηση του μωρού καταγράφεται στον εγκέφαλό του ως συνώνυμο της αγάπης. Αυτή η σύνδεση θα παραμείνει και στην ενήλικη ζωή του. Σχετικές έρευνες έδειξαν ότι τα παιδιά που στερήθηκαν στο άγγιγμα στην παιδική ηλικία (επειδή, για παράδειγμα, μεγάλωσαν σε ιδρύματα) είχαν λιγότερη αυτοπεποίθηση και περισσότερο στρες όταν μεγάλωσαν.
5. Το μυικό σύστημα χαλαρώνει. Η αγκαλιά απελευθερώνει την ένταση από τους μυς και βοηθάει στην καταπολέμηση του πόνου, καθώς αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος.

πηγή:http://tvxs.gr

Ο αντίκτυπος της αγάπης στον εγκέφαλο του παιδιού!

 

Τα παρηγορείτε για μια εκδορά στο γόνατο στη παιδική χαρά και τα καταφέρνετε να κοιμηθούν με ένα χαλαρωτικό νανούρισμα. Αλλά το να είστε μια στοργική, τρυφερή μητέρα, δεν ωφελεί μόνο στη συναισθηματική φροντίδα, αλλά παίζει και καθοριστικό ρόλο στον προσδιορισμό του μεγέθους του εγκεφάλου του παιδιού σας, λένε οι επιστήμονες.

Συγκλονιστικό: Σύμφωνα με νευρολόγους η σημαντική διαφορά μεταξύ αυτών των δύο εγκεφάλων έχει μια πρωταρχική αιτία – ο τρόπος που αντιμετωπίστηκαν τα παιδιά από τις μητέρες τους:

Και οι δύο αυτές εικόνες είναι σαρώσεις του εγκεφάλου δύο τρίχρονων παιδιών, αλλά ο εγκέφαλος στα αριστερά είναι σημαντικά μεγαλύτερος, έχει λιγότερες κηλίδες και λιγότερο σκοτεινές περιοχές, σε σύγκριση με εκείνον στα δεξιά.

Σύμφωνα με νευρολόγους, η διαφορά αυτή έχει μία σημαντική κύρια αιτία – τον τρόπο που το κάθε παιδί αντιμετωπίστηκε από τη μητέρα του.

Το παιδί με το συρρικνωμένο εγκέφαλο ήταν θύμα σοβαρής παραμέλησης και κακοποίησης.

Οι συνέπειες αυτών των ελλείψεων είναι μεγάλες – το παιδί με το αριστερό μεγαλύτερο εγκέφαλο θα είναι πιο έξυπνο και πιο πιθανό να αναπτύξει την κοινωνική ικανότητα να συμπάσχει με τους άλλους.

Αντίθετα, το παιδί με το συρρικνωμένο εγκέφαλο θα είναι πιο πιθανό να εθιστεί στα ναρκωτικά και να συμμετέχει σε βίαια εγκλήματα, να είναι αντικοινωνικό και πιθανότατα άνεργο.

Το παιδί αυτό είναι επίσης πιο πιθανό να αναπτύξει ψυχικά και άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας.

Ο καθηγητής Allan Schore, του UCLA, δήλωσε στην εφημερίδα Sunday Telegraph ότι αν ένα μωρό δεν αντιμετωπίζεται σωστά κατά τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του, αυτό μπορεί να έχει ουσιαστικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη του.

Φαίνεται, επίσης, ότι όσο πιο σοβαρή η αμέλεια της μητέρας, τόσο πιο έντονη είναι η ζημιά που μπορεί να γίνει.

Οι εικόνες αναδεικνύουν και τις ανησυχητικές συνέπειες για τον κύκλο της παραμέλησης στην παιδική ηλικία – συχνά οι γονείς, οι οποίοι είχαν παραμεληθεί από τους δικούς τους γονείς, δεν έχουν αναπτύξει επαρκώς τον εγκέφαλό τους με αποτέλεσμα να παραμελούν κι εκείνοι με τη σειρά τους τα δικά τους παιδιά.

Αλλά μια άλλη έρευνα στις ΗΠΑ έδειξε ότι ο κύκλος μπορεί να σπάσει με επιτυχία αν υπάρξει πρώιμη παρέμβαση και υποστήριξη σε αυτές τις οικογένειες.

Πηγή: http://www.mitrikosthilasmos.com/

Γιατί ξεχνάμε ένα όνομα... αμέσως όταν το ακούμε;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα ονόματα των ανθρώπων είναι δύσκολο να θυμόμαστε.  Ορισμένοι ερευνητές προτείνουν ότι τα ονόματα των ανθρώπων είναι το πιο δύσκολο από όλα τις λέξεις που μπορούμε να μάθουμε.
  Μια άλλη έρευνα έδωσε σε  συμμετέχοντες ψεύτικα ονόματα και βιογραφικά για τη μελέτη. Στη συνέχεια εξετάστηκαν σε αυτά που θα μπορούσε να θυμηθεί. Εδώ είναι τα ποσοστά για τα διάφορα κομμάτια των πληροφοριών που κατάφεραν να ανακληθούν:

Θέσεις εργασίας: 69%

Χόμπι: 68%

Αρχική πόλεις: 62%

Πρώτα ονόματα: 31%

Τελευταία ονόματα: 30%

 Έτσι, τα ονόματα είναι πιο δύσκολο να θυμηθούμε. Και, δεν θα εκπλαγείτε να ακούσετε, καθώς γερνάμε οι περισσότεροι από εμάς δυσκολευόμαστε να ακόμα πιο πολύ να θυμόμαστε ονόματα.

Μα γιατί?

 Όλα τα είδη θεωριών έχουν προταθεί. Το ένα είναι ότι πολλοί από εμάς έχουμε τα ίδια ονόματα. Ας υποθέσουμε ότι στην Ελλάδα το πιο κοινό όνομα είναι το "Νίκος" και το πιο κοινό επώνυμο "Παπαδόπουλος", είναι πιο δύσκολο να τα θυμόμαστε, διότι στο μυαλό μας ένας Νίκος Παπαδόπουλος έρχεται σε επαφή με τον άλλο και μπερδευόμαστε.

 Παραδόξως όμως, μερικές έρευνες δείχνουν τα  κοινά ονόματα είναι πιο εύκολο να τα θυμηθούμε από ότι τα ασυνήθιστα ονόματα.Άλλες έρευνες δείχνουν το αντίθετο, έτσι δεν είναι ακριβώς σαφές τι συμβαίνει.

 
Τι υπάρχει μέσα σε ένα όνομα;

 Η πιο δημοφιλής εξήγηση στην έρευνα είναι ότι τα ονόματα είναι ουσιαστικά αυθαίρετα και χωρίς νόημα.

 Σε διαφορετικούς πολιτισμούς τα ονόματα δίνονται από τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της εμφάνισης , όπως παράδειγμα σε φυλές Ινδιάνων. Ενώ , σε άλλους πολιτισμούς το όνομα δίνεται κατ'επιλογήν των γονιών την ίδια στιγμή της γέννησης του παιδιού, που πολλές φορές μπορεί και να έχει το όνομα του πατέρα με την λέξη "Junior" στο τέλος . 
 
  Η έννοια του επωνύμου είναι το κλειδί

 Στο επώνυμο αλλάζει λίγο το πράγμα . Στην χώρα μας το επώνυμο έβγαινε αρκετές φορές από την εργασία κάποιου ή την κοινωνική του θέση, ή ακόμα και από παρατσούκλια. Σε μια έρευνα του 2004 αναφέρεται ότι είναι πιο εύκολο για εμάς να θυμόμαστε το επώνυμο κάποιου , αν  είναι ίδιο με την ιδιότητά του. 
 Στις μέρες μας υπάρχει έλλειψη σύνδεσης μεταξύ του επωνύμου κάποιου με την εργασία του ή την ιδιότητά του. 
  'Ενα κοινό τέχνασμα για να θυμηθούμε τα ονόματα είναι να αναγκάσετε τον εαυτό σας να κάνει κάποια αξιοσημείωτη συσχέτιση του ονόματος με κάτι άλλο (εμπειρία, περιοχή, χαρακτηριστικό). Είναι επίσης πιθανόν ο λόγος που τα ψευδώνυμα τα θυμόμαστε καλύτερα από τα ονόματα. Έχουν περισσότερο νόημα επειδή οι άνθρωποι τα αποκτούν για συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ή γεγονότα.

 
  Πηγή:http://www.psychologized.eu