Όλοι μας μπορούμε να δώσουμε λίγο φως στον κόσμο!

 Μια φορά κι ένα καιρό, ένα μικρό κεράκι βρισκόταν σε ένα δωμάτιο μαζί με άλλα κεριά, τα περισσότερα από τα οποία ήταν πολύ μεγαλύτερα και πολύ ομορφότερα από αυτό. 

Μερικά ήταν δεμένα με κορδέλες πολύχρωμες άλλα ήταν πιο απλά, σαν κι αυτό. 

Δεν ήξερε τον λόγο που βρισκόταν εκεί, και τα άλλα το έκαναν να αισθάνεται μικρό και ασήμαντο.

Όταν έπεσε ο ήλιος και σκοτείνιασε το δωμάτιο, είδε έναν άνθρωπο να μπαίνει μέσα στο δωμάτιο. Έρχονταν προς το μέρος του κρατώντας ένα αναμμένο σπίρτο. Κατάλαβε ότι θα του έβαζε φωτιά.
- Μη! φώναξε, σε παρακαλώ μη!

Όμως ήξερε ότι δεν μπορούσε να ακουστεί και ετοιμάστηκε να υποφέρει τον πόνο, που ήταν σίγουρο ότι θα ακολουθούσε.

Προς μεγάλη του έκπληξή το δωμάτιο γέμισε με φως. Αναρωτήθηκε από που έρχεται το φως, αφού ο άνδρας είχε σβήσει το σπίρτο. Κατάλαβε ότι προερχόταν από τον εαυτό του.

Ύστερα ο άνδρας άναψε κι άλλα σπίρτα για να ανάψει με την σειρά του και τα άλλα κεριά. Όλα τα κεριά έδιναν το ίδιο φως με εκείνο.

Καθώς περνούσαν οι ώρες παρατήρησε ότι το κερί άρχισε να λιώνει. Κατάλαβε ότι σύντομα θα πέθαινε. Με την παρατήρηση αυτή, ανακάλυψε και τον λόγο που είχε δημιουργηθεί.

- Ίσως ο λόγος που βρίσκομαι στη Γη, είναι για να δίνω φως μέχρι να πεθάνω, ψιθύρισε.

Και αυτό έκανε.

πηγή:http://antikleidi.com

Περνώντας τις γιορτές οικογενειακά..

Γυρίσαμε από τις γιορταστικές μέρες και οι συνάδελφοι στη δουλειά την πρώτη μέρα, για να λιώσει αυτός ο πάγος της αμηχανίας, ρωτάνε
-Πως περάσατε; Πήγατε πουθενά;
Και μεις, έτσι να το πεις από συνήθειο, την είχαμε έτοιμη την απάντηση
-Εεεε, ... οικογενειακά... Που να πας;

Μια μιζέρια, μία κόπωση... με το ε... παρατεταμένο.

Τέτοια κατάντια δηλαδή.

Κι όμως, αν τις μέρες των γιορτών περνούσες από ένα νοσοκομείο θα έβλεπες πολλούς -να μη σου πω όλους- που θα θέλανε να κάνουν οικογενειακά τις γιορτές.
Και αν πήγαινες σε φυλακές θα άκουγες παρόμοιες ιστορίες.
Και κείνοι με τα παγωμένα πρόσωπα στα παγκάκια το ίδιο θα σου λέγανε.

Κι άλλοι, που δεν τους ξέρεις, θα θέλανε χίλιες φορές να αλλάξουν τη ζωή τους με μια οικογένεια.

Μη μιλάς... να χαρείς.
Μη μικραίνεις την αξία του δώρου.

Δόξαζε το Θεό που έχεις μια οικογένεια και κάνε μια ευχή για αυτούς που φταίνε δε φταίνε, τη στερηθήκανε.
π. Εφραίμ

πηγή:http://hamomilaki.blogspot.gr/2016/01/Perasate-kala-e-oikogeneiaka-pou-na-pas.html

Ένα ξενοδοχείο από… άμμο!

Αν στις διακοπές σας σας αρέσει να φτιάχνετε κάστρα στην άμμο, στην παραλία, τώρα μπορείτε να ζήσετε και την εμπειρία της διανυκτέρευσης σε ένα τέτοιο κάστρο, σε φυσικό μέγεθος!

Το ξενοδοχείο Zand στην Ολλανδία έφτιαξε δύο κάστρα από άμμο, με ένα υπνοδωμάτιο το καθένα, στις πόλεις Oss και Sneek και είναι και τα δυο κλεισμένα για καιρό από τουρίστες που θέλουν να ζήσουν αυτή την ξεχωριστή εμπειρία.

Με 150 ευρώ τη βραδιά το άτομο, οι διαμένοντες στα γιγάντια κάστρα από άμμο θα απολαύσουν πλήρη επίπλωση, μπάνιο με τρεχούμενο νερό, ηλεκτρικό ρεύμα και περίτεχνα γλυπτά.

Τα ξενοδοχεία αυτά κατασκευάστηκαν για να συμπέσουν με τα φεστιβάλ δημιουργιών στην άμμο του Brabant και του Friesland, που προσελκύουν πλήθος κόσμου και ορισμένους από τους καλύτερους καλλιτέχνες στον κόσμο.

Το κάθε ξενοδοχείο- στην πραγματικότητα πρόκειται για κατασκευές από άμμο πάνω σε πλαίσιο- είναι διακοσμημένα με περισσότερα από 30 γλυπτά από άμμο και έμπνευση για τη δημιουργία τους αποτέλεσαν παρόμοια ξενοδοχεία από άμμο στη Σουηδία και τη Φινλανδία.

Η διαμονή συνοδεύεται από πρωινό, ένα μπουκάλι κρασί, ασύρματο ίντερνετ και ξενάγηση στα φεστιβάλ.

Το ξενοδοχείο στο Friesland θυμίζει το Bedrock, την πόλη όπου ζούσαν οι τηλεοπτικοί Flintstones.

Το ξενοδοχείο στο Oss είναι διακοσμημένο με γλυπτά κινεζικών δράκων και πήλινου στρατού.

Μόλις τα φεστιβάλ ρίξουν αυλαία το επόμενο διάστημα, τα ξενοδοχεία θα γίνουν… σκόνη.

Ωστόσο το ξενοδοχείο Zand σκοπεύει να τα ανοίξει και πάλι για τα αντίστοιχα φεστιβάλ του χρόνου.

 

πηγή:http://dailyarticle.gr

O κανόνας «3-6-9-12» για τα παιδιά και την οθόνη.

Ο Serge Tisseron είναι γάλλος ψυχαναλυτής-ψυχίατρος, από τους πιο γνωστούς στη χώρα του. Δίνει κατευθύνσεις έρευνας στο πανεπιστήμιο University Paris 7 Denis Diderot. Μελετά τις σχέσεις των νέων με τις νέες τεχνολογίες, τις παρανοήσεις ανάμεσα στους ενήλικες και την επόμενη γενιά, και τις επιπτώσεις της τεχνολογίας της πληροφορίας στους νέους ανθρώπους. Το 2008 ανέπτυξε τον κανόνα «3-6-9-12», που σημαίνει, «όχι τηλεόραση πριν από τα τρία χρόνια, όχι παιχνίδια σε κονσόλα πριν από τα έξι, καθόλου internet πριν από τα εννέα χρόνια, και καθόλου κοινωνικά μέσα πριν από τα 12″. Το 2011 η Γαλλική Ένωση Παιδιάτρων αποδέχτηκε την πρόταση.
Ο ίδιος λέει ότι ανέπτυξε τον κανόνα με σκοπό να ανοίξει τη δημόσια συζήτηση για τις οθόνες. Επικοινωνήσαμε με τον Serge Tisseron για να μας εξηγήσει την άποψή του για μια σχέση που γεμίζει ερωτήματα τους γονείς: τη σχέση παιδιού-οθόνης.
Ο κανόνας σας του «3-6-9-12», λέει, «καθόλου τηλεόραση πριν την ηλικία των τριών». Γιατί αυτό;
Όλες οι έρευνες που έχουν γίνει για τα μικρά παιδιά και την τηλεόραση έχουν δείξει ότι η τηλεόραση δεν ωφελεί τα παιδιά πριν από την ηλικία των τριών. Φυσικά, ένας γονιός μπορεί να παρακολουθεί ένα πρόγραμμα για δέκα λεπτά μαζί με ένα μικρό παιδί, αν αυτή είναι μια ευκαιρία να περάσουν κάποιο ποιοτικό χρόνο μαζί. Όμως, πριν από από την ηλικία των τριών, είναι η σχέση που έχει σημασία, όχι η οθόνη.
Ο κανόνας 3-6-9-12 που έχω προτείνει για να ορίσω τις ηλικίες των τριών, έξι, εννιά και δώδεκα, προτείνει στους γονείς να μη δίνουν στο παιδί ένα προσωπικό tablet ή μία προσωπική κονσόλα παιχνιδιού πριν από τα έξι χρόνια του. Μπορεί να παίζει με αυτές τις συσκευές, αλλά είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούνται ως οικογενειακές συσκευές. Η πραγματικότητα επιβεβαιώνει ότι μόλις το παιδί γίνει ιδιοκτήτης των συσκευών αυτών, η χρήση τους γίνεται ανεξέλεγκτη.
-Λέτε, επίσης, «όχι internet χωρίς επίβλεψη πριν από τα εννιά χρόνια». Αυτό σημαίνει ούτε παιχνίδια στο διαδίκτυο;
Από την ηλικία των εννιά και μετά, η πρόσβαση στο διαδίκτυο είναι ένα δικαίωμα. Αλλά είναι προτιμότερο τα παιδιά να παίρνουν συμβουλές και υποστήριξη. Κανείς δεν ξέρει ποτέ τι μπορεί να βρουν πληκτρολογώντας μια λέξη κλειδί. Ούτε τα κινούμενα σχέδια που βρίσκουμε στο internet είναι πάντα ασφαλή. Κάποια έχουν δεχτεί hacking. Ξεκινούν σαν ένα κινούμενο σχέδιο, αλλά συνεχίζουν προωθώντας ναρκωτικά, ή δείχνουν πορνογραφικές εικόνες, και τελειώνουν σαν κινούμενο σχέδιο. Και οι πλατφόρμες των δωρεάν παιχνιδιών στο διαδίκτυο είναι πιθανό να περιέχουν πολλές διαφημίσεις για τα παιχνίδια τα οποία ξεκινούν δωρεάν, αλλά στη συνέχεια πρέπει γρήγορα να πληρώσεις αν θέλεις να γίνει το παιχνίδι ενδιαφέρον.
«Internet με συνοδεία» δε σημαίνει να στεκόμαστε πίσω από το παιδί κάθε φορά που μπαίνει στο ίντερνετ, ούτε να παρακολουθούμε καθετί που κάνει, κοιτάζοντας το ιστορικό. Διαδίκτυο με επίβλεψη, σημαίνει δύο πράγματα. Το πρώτο είναι να προετοιμάσουμε το παιδί. Μεταξύ 6 και 9 χρόνων, πρέπει να του εξηγήσουμε τους τρεις βασικούς κανόνες του internet.
Είναι σημαντικό μετά τα εννιά χρόνια να του μιλάμε για τη λογοκλοπή, για τη διαδικτυακή πορνογραφία και την διαδικτυακή παρενόχληση. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Είναι εξίσου σημαντικό να οργανώνουμε την οικογενειακή ζωή με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουμε χρόνο για ανταλλαγές. Και το πιο απλό για να το κάνουμε αυτό, είναι να απαγορεύσουμε την τηλεόραση, τα smartphones, τα tablets και τις εφημερίδες στο δείπνο, ώστε να δημιουργήσουμε ένα ανοιχτό περιβάλλον επικοινωνίας.

Πηγή: ert.gr

Απο τη γη στη σελήνη!

Έχω τόσο πολύ μελετήσει προσπαθώντας
να καταλάβω,
να κατανοήσω,
να συνειδητοποιήσω ….
Και δε λέω. Σίγουρα είναι η εσωτερική βάση
πάνω στην οποία πατάω σήμερα,
αλλά ……..
Άλλο καταλαβαίνω κι άλλο κατανοώ.
Άλλο συνειδητοποιώ κι άλλο αποκτώ επίγνωση.
Άλλο αντιλαμβάνομαι κι άλλο βιώνω.
Άλλο αποκτώ δίπλωμα οδήγησης κι άλλο οδηγώ ….

Συχνά αφιερώνουμε άπειρο χρόνο
στα “μαθήματα οδήγησης”
γιατί κατά βάθος δεν τολμάμε να πάρουμε το αυτοκίνητο 

και να βγούμε στο δρόμο.
Κι όμως αν δεν αποφασίσουμε να βγούμε στο δρόμο
δε θα μάθουμε ποτέ
να οδηγούμε, όσα πτυχία οδήγησης κι αν πάρουμε.

Γιατί, άλλο το φεγγάρι κι άλλο το δάκτυλο που το δείχνει …
Είναι πράγματα εντελώς διαφορετικά.

Και η απόσταση ανάμεσά τους;

Περίπου όση από τη γη στη σελήνη.

πηγή:http://peacefull-mind.blogspot.gr

Ένα πουλί.

 

«Ένα πουλί πετούσε

ανάμεσα στη Σάμο και το Κουσάντασι.

Έ, πού να καταλάβω 

τούρκικο ήτανε πουλί ή ελληνικό; 

Μην κι απ’ αλλού ερχότανε 

Και ποια είναι η φυλή του; 

Έ πουλί, του είπα

Ποιοι είναι οι δικοί σου; 

Ποια είναι η χώρα σου; 

Γλάρος είμαι, μου ‘πε 

Πόσο χρονώ είμαι;

Όσο κι ο κόσμος.

Από ποια χώρα είμαι; 

Απ’ τη γη, απ’ τον ουρανό, απ’ τη θάλασσα 

Τα σύνορά μου ποια; 

Το χώμα, το νερό, ο αγέρας»

Ozdemir Ince, “Βir kuş”

πηγή:http://xrysapipili.blogspot.gr

Η διεθνής βιβλιοθήκη της Βέροιας!

Η Δημοτική Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας είναι ένα θαύμα από το αύριο που συμβαίνει σήμερα, σε μια ορεινή περιοχή της Βόρειας Ελλάδας, 500 χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα. Το 2010 βραβεύτηκε, ανάμεσα σε 350 βιβλιοθήκες παγκοσμίως, με το βραβείο «Πρόσβαση στη Γνώση» του Ιδρύματος Bill and Melinda Gates και αξιοποίησε το χρηματικό έπαθλο για να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο.

Ξεχνάμε όλα όσα γνωρίζουμε για τις κλασικές ελληνικές βιβλιοθήκες και ξεναγούμαστε σε έναν πολυχώρο επιμόρφωσης, εκπαίδευσης, ψυχαγωγίας και νεωτερισμού, ανοιχτό σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, με ελεύθερη είσοδο και δωρεάν παροχή των υπηρεσιών της. Η συλλογή της περιλαμβάνει πάνω από 100.000 τόμους βιβλίων (70.000 από αυτούς είναι καταχωρισμένοι σε ηλεκτρονική μορφή) και μπορούν να αναζητηθούν μέσω του διαδικτύου. Εκτός από το έντυπο υλικό, η συλλογή περιλαμβάνει και οπτικοακουστικό υλικό, βιβλία Braille, e-books reader, εκπαιδευτικά πακέτα και επιτραπέζια παιχνίδια.

Στο κτίριό της μπορεί κανείς να βρει 22 ηλεκτρονικούς υπολογιστές, με λογισμικό σάρωσης και ηχητικής μετατροπής των βιβλίων καθώς και έναν ειδικό εκτυπωτή για Braille εκτυπώσεις. Σε αυτό το τμήμα έχουμε δωρεάν πρόσβαση στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη eLibraryUSA, σημαντικό εργαλείο για σπουδαστές και ερευνητές.

Οι γνώσεις σε αυτή τη βιβλιοθήκη δεν είναι μόνο στα βιβλία και δεν αφορούν μόνο στη βιβλιογραφία, αλλά εισχωρούν στην πραγματικότητα και στους σύγχρονους προβληματισμούς μας. Τι κι αν κανείς ποτέ δεν σου έδειξε πώς να χρησιμοποιείς το internet για να συμπληρώσεις αιτήσεις για το δημόσιο, ή απέκτησες ένα κινητό που δεν ξέρεις καν από πού να το πιάσεις. Τα εργαστήρια της βιβλιοθήκης δημιουργούνται για να καλύψουν τα κενά στη γνώση που μας δυσκολεύουν τη ζωή, αλλά δεν σταματούν στα απλά και καθημερινά αφού καλύπτουν και ένα ευρύ φάσμα πιο επιστημονικών θεμάτων. Τα παιδιά δεν μένουν έξω από το παιχνίδι της γνώσης, με εργαστήρια όπου τα Lego διδάσκουν ρομποτική.

Οι παροχές δεν σταματούν εδώ. Ένα στούντιο ηχογράφησης για να ηχογραφήσεις τη μουσική που έγραψες, μία αίθουσα τηλεδιασκέψεων για νέους επιχειρηματίες, ένα αρχείο με πατρόν που μπορείς να τα δανειστείς και να δημιουργήσεις τα δικά σου ρούχα και επαγγελματικές κάμερες για να κάνεις εξάσκηση ή να φωτογραφήσεις τα αγαπημένα σου θέματα.

Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω; 31.375 εγγεγραμμένα μέλη (60% του πληθυσμού της Βέροιας), 800 επισκέπτες ημερησίως κάθε ηλικίας και ειδικά μαθητές, ενώ από τον Νοέμβριο του 1999 έως τον Νοέμβριο του 2015 ο δανεισμός βιβλίων, περιοδικών, επιτραπέζιων παιχνιδιών κ.λπ. ανήλθε στα 2.943.633 τεκμήρια. Στην προσπάθειά της να ταξιδέψει βαθύτερα στο μέλλον, η  Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας διοργανώνει την καμπάνια «Μαζί θα ανάψουμε τα φώτα», για να συγκεντρώσει τα χρήματα που θα δώσουν συνέχεια στο ταξίδι της.

πηγή:http://www.doctv.gr