Είχα έναν μαύρο σκύλο... τον έλεγαν κατάθλιψη.

"I had a black dog, his name was depression"

Στη χειρότερη μορφή της, η κατάθλιψη μπορεί να είναι μία τρομακτική και εξουθενωτική κατάσταση. 

Εκατομμύρια άνθρωπο στον κόσμο ζουν με κατάθλιψη. Πολλά άτομα και οι οικογένειές τους φοβούνται να μιλήσουν για αυτό που περνούν και δεν ξέρουν που να απευθυνθούν για βοήθεια.

Όμως η κατάθλιψη προλαμβάνεται και θεραπεύεται σε μεγάλο βαθμό. 

Η αναγνώριση της κατάθλιψης και η αναζήτηση βοήθειας είναι το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα προς την ανάρρωση.

Σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (World Health Organisation / WHO), ο συγγραφέας και εικονογράφος Matthew Johnstoneλέει μία ιστορία για το πώς αντιμετωπίζεται ο "μαύρος σκύλος της κατάθλιψης". 

Η φράση "Μαύρος Σκύλος" έγινε γνωστή από τον Ουίνστον Τσόρτσιλ που τη χρησιμοποιούσε, όταν ήθελε να περιγράψει τις μαύρες περιόδους κατάθλιψης, που βίωνε για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ έπασχε από μανιοκατάθλιψη.

Πηγή: /noesi.gr

Η πεταλούδα, ο δάσκαλος και ο μαθητής!

Μια μέρα ένας μαθητής αποφάσισε να προκαλέσει τον δάσκαλό του. Έτσι σκέφτηκε να του στήσει μια παγίδα. Έπιασε μια πεταλούδα και την κράτησε στη χούφτα του. Όταν θα πήγαινε στο δάσκαλο θα τον ρώταγε τι είχε στο χέρι του.

Κι αν ο δάσκαλος το έβρισκε, τότε θα τον ρωτούσε εάν η πεταλούδα ήταν ζωντανή ή νεκρή. Στην περίπτωση που απαντούσε ότι η πεταλούδα ήταν ζωντανή, τότε θα έσφιγγε το χέρι του και θα τη σκότωνε και το αντίστροφο.
Όταν είχαν μάθημα λοιπόν, πλησίασε τον δάσκαλο, μπροστά σε όλους τους υπόλοιπους μαθητές, έτεινε το χέρι προς το μέρος του και τον ρώτησε:
– «Δάσκαλε, τι έχω στο χέρι μου;»
– «Την ψυχή σου έχεις παιδί μου», απάντησε ατάραχος ο δάσκαλος.
Ο μαθητής προβληματίστηκε για λίγο σκεπτόμενος την απάντηση. Κατέληξε ότι ο δάσκαλος είχε δίκιο. Η πεταλούδα ήταν μια ψυχή που θα μπορούσε να είναι και δική του. Ωστόσο, συνέχισε:
-«Και είναι ζωντανή η ψυχή μου δάσκαλε ή όχι;»
Ο δάσκαλος τον κοίταξε με καλοσύνη στα μάτια και του είπε χαμογελαστά:
– «από το χέρι σου εξαρτάται».
 πηγή:Ζωντανό Ιστολόγιο

«Οι Τοίχοι της Καλοσύνης» περιμένουν τους άστεγους!!

Walls of kindness

Οργανώθηκε και υλοποιήθηκε αυθόρμητα με σκοπό τη συνδρομή των αστέγων. Ο λόγος για «Τους Τοίχους της Καλοσύνης» που δημιουργήθηκαν σε μεγάλες πόλεις του Ιράν.

Η ιδέα φαίνεται να ξεκίνησε στη βόρειο-ανατολική πόλη της Mashhad, όταν κάποιος έβαλε μερικές κρεμάστρες και άγκιστρα σε έναν τοίχο, γράφοντας δίπλα τα εξής: «Εάν δεν τα χρειάζεστε, αφήστε τα εδώ. Εάν τα χρειάζεστε, πάρτε τα». Σιγά σιγά άρχισαν να εμφανίζονται παντελόνια, παλτά και άλλα ζεστά ρούχα».
Ποιος είναι αυτός ο «κάποιος» που έκανε τους πρώτους «Τοίχους της Καλοσύνης»; Κάποιος, που σύμφωνα με το ρεπορτάζ του BBC, το οποίο με τη σειρά επικαλείται τοπική εφημερίδα του Ιράν, επιθυμεί να παραμείνει ανώνυμος.
Σημασία έχει ότι, η ιδέα εξαπλώθηκε ταχύτατα με τη βοήθεια των social media και άρχισε να βρίσκει «εφαρμογή» και σε άλλες πόλεις, ιδιαίτερα όταν το κρύο του χειμώνα εξελίχθηκε πρόσφατα σε παγωνιά.
Οι χρήστες των social media πολλαπλασίασαν τις αναρτήσεις με φωτογραφίες των τοίχων, με την παραίνεση να μην αφήσουν κανέναν άστεγο εκτεθεμένο στο κρύο αυτόν τον χειμώνα.

πηγή:http://tvxs.gr

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα- Ένα animation φιλμάκι μικρού μήκους.

 

«Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», το αριστουργηματικό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και ίσως μια από τις πιο λυπητερές ιστορίες των Χριστουγέννων των παιδικών μας χρόνων, σε μια animation εκδοχή μικρού μήκους από την True-D Animation.

Το στούντιο από το Βιετνάμ, που ασχολείται με το 3D κινούμενο σχέδιο, μας δίνει ένα σύντομο αλλά μεστό σε νοήματα και φαντασία ταινιάκι, με προσεκτικό σχεδιασμό, λεπτομέρεια και πειστικότητα στα εφέ της κίνησης.

Το μικρό κορίτσι βρίσκεται μόνο στους δρόμους μιας σκανδιναβικής πόλης, μια παγωμένη νύχτα των Χριστουγέννων, και το μόνο που κρατάει ζωντανή την ελπίδα του για μια καλύτερη ζωή είναι το φως και η ζέστη από τα σπίρτα που δεν κατάφερε να πουλήσει.
 

πηγή:http://www.doctv.gr

 

Τα χριστουγεννιάτικα έθιμα του κόσμου μέσα από σκιτσάκια!

Η Marie Muravski, εικονογράφος, ζωγραφίζει γλυκά σκίτσα με τις παραδόσεις διάφορων χωρών για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά.

 Πανέμορφα σκίτσα και ενδιαφέρουσες συνήθειες, μια παγκόσμια υστερία για τον γάμο που δεν μας τρελαίνει, αλλά τι να κάνουμε…

Βενεζουέλα: Οικογένειες και παρέες, τα πρωινά της εβδομάδας πριν τα Χριστούγεννα, φοράνε πατίνια και πάνε με τα σκέητ στην πρωινή λειτουργία της εκκλησίας. Οι δρόμοι μένουν κλειστοί για να αποφευχθούν ατυχήματα.

Ιταλία: Άνδρες και γυναίκες φοράνε πολύχρωμα εσώρουχα το βράδι της παραμονής πρωτοχρονιάς, για να έχουν τύχη τη νέα χρονιά. Αυτοί που ελπίζουν να είναι πραγματικά τυχεροί, σιγουρεύονται ότι είναι και καθαρά!

Αϊτή: Τα παιδάκια βάζουν παπούτσια γεμάτα άχυρα κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, ελπίζοντας ότι ο Άγιος Βασίλης θα βγάλει τα παπούτσια και θα αφήσει δώρα στη θέση τους.

Φιλανδία: Την ημέρα της πρωτοχρονιάς, οι άνθρωποι μαζεύονται και ρίχνουν λιωμένο κασσίτερο σε κουβάδες κρύου νερού. Τα σχήματα που δημιουργούνται, προβλέπουν το μέλλον. Τα σχήματα που μοιάζουν με καρδιές και δαχτυλίδια, αναζητούνται από αυτούς που ελπίζουν σε έναν έρωτα.

Ουκρανία: Ο θρύλος λέει ότι μια χήρα θρηνούσε γιατί δεν είχε χρήματα να στολίσει το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Οι αράχνες λοιπόν, έπλεξαν ιστούς γύρω από το δέντρο της για να γίνει όμορφο. Τις ημέρες των γιορτών, αράχνες κρύβονται στα δέντρα για καλή τύχη.

Πορτογαλία: Στο τραπέζι των Χριστουγέννων, μια έξτρα θέση μπαίνει στο τραπέζι, έτσι ώστε τα πνεύματα των νεκρών που χάθηκαν να μπορέσουν να συναντήσουν τους ζωντανούς αγαπημένους τους. Παρόμοιες συνήθειες γίνονται και σε άλλα μέρη του κόσμου.

ΗΠΑ: Πολλά χριστουγεννιάτικα δέντρα, έχουν στον στολισμό τους, και πίκλες. Η παράδοση λέει ότι κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, ο John C. Lower πεινούσε πολύ και ζήτησε από τον δεσμοφύλακά του φαγητό, μια πίκλα. Η πράξη αυτή συμβολίζει την ευσπλαχνία, και ξεκίνησε την παράδοση αυτή.

Σουηδία: Ενα αμύγδαλο στην πουτίγκα, όπου όποιος το βρει, θα παντρευτεί την επόμενη χρονιά.

Αυστρία: Στις 4 Δεκέμβρη, ένα κλαδί κερασιάς μπαίνει σε ένα βάζο με νερό. Αν ανθίσει πριν την παραμονή Χριστουγέννων, καλή τύχη και ένας γάμος μπορεί να ακολουθήσουν!

Ελλάδα: Στη Θεσσαλία, τα μικρά αγόρια βάζουν ένα κούτσουρο κέδρου και το καίνε, και τα κορίτσια βάζουν πάνω στη φωτιά ένα κλαδί κερασιάς. Το κλαδί που θα καεί πιο γρήγορα,είναι σημάδι καλής τύχης και ενός πιθανού γάμου.

Μεξικό: Στις 23 Δεκέμβρη, στην Οαχάκα στο Μεξικό, οι οικογένειες μαζεύονται για να φτιάξουν φιγούρες τις γέννησης από ραπανάκια. Οι ωραιότερες φιγούρες μπαίνουν σε βιτρίνα στην κεντρική πλατεία της πόλης.

Καταλονία: Ο Caga Tio ειναι ενας χαρακτήρας ενός κούτσουρου που οι Καταλωνοί τον «ταϊζουν» γλυκά την ημέρα πριν από τα Χριστούγενα. Το βράδι της παραμονής Χριστουγέννων, τον χτυπούν με ξύλα για να πάρουν τα γλυκά.

Φιλιππίνες: Μετά τη μεταμεσονύχτια λειτουργία, οι φίλοι και αγαπημένοι μαζεύονται και τρώνε σε μια μεγάλη γιορτή. Ο βασιλιάς των λιχουδιών, είναι ένα κεφάλι τυρί.

Λευκορωσία: Λοφάκια με καλαμπόκι μπαίνουν μπροστά από τις ανύπαντρες γυναίκες και ένας κόκκορας αφήνεται ελεύθερος. Οποιας γυναίκας το λοφάκι διαλέξει ο κόκκορας, αυτή θα είναι η επόμενη που θα παντρευτεί.

Ηνωμένο Βασίλειο: Ενα φιλί κάτω από το γκυ, σύμβολο της γονιμότητας, παράδοση από τον 18ο αιώνα που κρατά μέχρι σήμερα.

Τσεχία: Οι ανύπαντρες γυναίκες πετάνε ένα παπούτσι πίσω από τον ώμο τους. Αν η μύτη του παπουτσιού δείχνει προς την πόρτα, τότε θα παντρευτούν.

Ιαπωνία: Για κάποιο λόγο, τα Xριστούγεννα όπως και την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου τα ερωτευμένα ζευγάρια τα γιορτάζουν στα KFC. Είναι τόσο διαδεδομένο, που την ημέρα εκείνη πρέπει οπωσδήποτε να έχεις κλείσει τραπέζι!

Γροιλανδία: Την παραμονή των Χριστουγέννων, έστω και για μια μέρα, οι άνδρες μπαίνουν στην υπηρεσία των γυναικών τους, και τους προσφέρουν ο,τι χρειάζονται. Από την επομένη όμως το πρωί, παραδοσιακά οι γυναίκες συνεχίζουν να είναι πίσω από τους άνδρες τους, κάτι που άλλωστε συμβαίνει σε όλες τις χώρες του κόσμου.

Πολωνία: Στο δείπνο της παραμονής Χριστουγέννων, άχυρα μπαίνουν κάτω από το τραπεζομάντιλο για να συμβολίσουν τη γέννηση του Χριστού. Οι καλεσμένοι, με τη σειρά, τραβούν τα κλαράκια του άχυρου. Τα πράσινα κλαράκια συμβολίζουν την τύχη και το γάμο, και τα κίτρινα, είναι άλλη μια εργένικη χρονιά.
Πηγή: hitandrun.gr
 

Ευτυχώς, στην Αίγυπτο δεν υπήρχε φράχτης...

Ο μικρός Χριστός έζησε ως πρόσφυγας...

Πρόσφυγες

Ο μικρός Χριστός εξαναγκάζεται να φύγει, για να γλιτώσει από την απειλή του θανάτου. Καταδιωγμένος, κουρασμένος, πεινασμένος, τρομαγμένος, πρόσφυγας. 

Πρόσφυγες είναι και σήμερα χιλιάδες παιδιά και μεγάλοι, που υποχρεώνονται ν’ αλλάξουν τόπο διαμονής, γιατί στην πατρίδα τους κινδυνεύουν.

Πρόσφυγες... Μάτια τρομαγμένα, ανήσυχα. ψυχές κουρασμένες και φοβισμένες. Ζητούν ένα στοργικό βλέμμα, ένα φιλικό χέρι, λίγο ζεστό φαγητό, έναν καλό λόγο. 

Κάποιοι μιλούν σκληρά ή κοροϊδευτικά γι’ αυτούς. 

Ο λόγος του Χριστού όμως είναι ξεκάθαρος: «Ξένος ήμουν και με φροντίσατε… Αν κάνατε κάποιο καλό σ’ έναν από τους ταπεινούς αδελφούς μου, είναι σαν να το κάνατε σ’ εμένα…».

πηγή:http://hamomilaki.blogspot.gr

Ζώντας με την κατάθλιψη!(video)

Η φωτογράφος Katarzyna Napiórkowska δημιούργησε ένα πολύ ωραίο βίντεο που περιγράφει τις σκέψεις και τα συναισθήματα ενός ανθρώπου με κατάθλιψη.

 Όπως λέει η ίδια, «η κατάθλιψη δεν είναι κάτι που κάποιος επιλέγει να έχει και κάθεται μόνος ακούγοντας λυπητερή μουσική. Η αλήθεια είναι, ότι είναι πολύ πέρα από τον έλεγχό σου.

πηγή:http://tvxs.gr