9 λόγοι για τους οποίους πρέπει να αλλάξετε φίλους!

Τελικά, είναι απαραίτητο να περιτριγυριζόμαστε από άτομα που μας κάνουν καλύτερο άνθρωπο και να απομακρυνθούμε από όλους τους υπολοίπους.

Παρακάτω περιγράφονται μερικά προειδοποιητικά σημάδια που δείχνουν ότι βρίσκεστε στη δεύτερη περίπτωση:
1. Οι φίλοι σας βρίσκουν χρόνο για σας μόνο όταν τους βολεύει
Είναι προφανές, αλλά οποιαδήποτε σχέση χωρίς τακτική επικοινωνία και αλληλεπίδραση θα έχει προβλήματα και ειδικά όταν υπάρχει έλλειψη δέσμευσης. Μην χάνετε τον χρόνο σας με κάποιον που θέλει να συναναστρέφεται μαζί σας μόνο όταν τον βολεύει.
2. Χρησιμοποιούν το παρελθόν σας εναντίον σας
Ορισμένοι άνθρωποι αρνούνται να δεχτούν ότι δεν είστε πλέον αυτός που ήσασταν παλαιότερα: έχετε κάνει λάθη στο παρελθόν, μάθατε από αυτά και προχωρήσατε παρακάτω. Μπορεί να μην είναι σε θέση να αποδεχτούν το γεγονός ότι εξελίσσεστε και προχωράτε στη ζωή σας κι έτσι θα προσπαθήσουν να χρησιμοποιήσουν το παρελθόν σας για να φτάσουν στο ίδιο επίπεδο με σας.
3. Αισθάνεστε παγιδευμένοι
Στις υγιείς σχέσεις οι πόρτες και τα παράθυρα παραμένουν ανοιχτά, ο αέρας περνά άνετα και κανείς δεν αισθάνεται παγιδευμένος. Οι σχέσεις αναπτύσσονται σε ένα τέτοιου είδους περιβάλλον χωρίς περιορισμούς. Μπορείτε να έρχεστε και να φεύγετε όποτε σας αρέσει, αλλά επιλέγετε να μείνετε διότι εκεί που βρίσκεστε είναι το μέρος όπου θα θέλατε να είστε.
4. Αμφισβητούν τα όνειρα και τις ικανότητές σας
Αν επιτρέψετε στους άλλους να προσδιορίσουν τα όνειρα και τις ικανότητές σας, τότε θα τους επιτρέψετε να σας βάζουν και εμπόδια. Το τι είστε ικανοί να επιτύχετε δεν εξαρτάται από το τι πιστεύουν οι άλλοι για σας. Εξαρτάται από το τι θα επιλέξετε να κάνετε με τον χρόνο και την ενέργειά σας.
5. Σας έχουν πει ψέματα πάνω από μία φορά
Η αγάπη είναι ρήμα, όχι ουσιαστικό. Είναι ενεργή σε όλες τις σχέσεις. Η αγάπη δεν είναι μόνο το συναίσθημα του πάθους και του ρομαντισμού ανάμεσα στους εραστές. Είναι επίσης τρόπος συμπεριφοράς απέναντι στους φίλους και την οικογένειά σας. Αν κάποιος σας λέει ψέματα, προσβάλλει και εσάς και τη σχέση σας. Μην το ανεχτείτε.
6. Η αρνητικότητά τους σας επηρεάζει
Οι αρνητικοί άνθρωποι δεν συμπεριφέρονται αρνητικά μόνο απέναντί σας, αλλά και προς όλους με όσους αλληλεπιδρούν. Οτιδήποτε λένε και κάνουν αποτελεί προβολή της δικής τους πραγματικότητας – των εσωτερικών τους ζητημάτων. Ακόμα κι αν σας λένε κάτι που φαίνεται προσωπικό – ακόμα δηλαδή κι αν, για παράδειγμα, σας προσβάλλουν ευθέως – πιθανότατα αυτό δεν έχει καμία σχέση με σας.
Όταν απομακρύνεστε από τους αρνητικούς ανθρώπους, συμβαίνουν θετικά πράγματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι τους μισείτε, απλώς σημαίνει ότι σέβεστε τον εαυτό σας.
7. Σας ζηλεύουν υπερβολικά
Ένα μικρό ποσοστό ζήλιας δεν πειράζει, αλλά όταν κάποιος σας ζηλεύει υπερβολικά είναι πολύ πιθανό να θέλει να πάρει από εσάς όσα έχετε κατακτήσει. Η υπερβολική ζήλια δεν φανερώνει πόσο σας θαυμάζει κάποιος, αλλά πόσο πολύ δεν του αρέσει ο εαυτός του.
8. Σας προτρέπουν να είστε επικριτικοί ή κακεντρεχείς
Αν κρίνετε τους άλλους από το χρώμα του δέρματός τους, τον σωματότυπό τους και την εξωτερική ομορφιά τους, δεν θα μάθετε πότε ποιοι είναι πραγματικά. Υπάρχουν εκπληκτικοί άνθρωποι που μπορείτε να γνωρίσετε σε αυτόν τον κόσμο, αν καταφέρετε απλώς να ξεπεράσετε το γεγονός ότι πολλοί δεν ντύνονται και δεν ζουν όπως εσείς. Οι άνθρωποι που σας παρακινούν να κατακρίνετε ή να αντιπαθείτε τους άλλους είναι κακή παρέα. Αποφύγετέ τους με κάθε κόστος.
9. Δεν σας αφήνουν να είστε ο εαυτός σας
Κάντε παρέα με τους ανθρώπους που σας δέχονται όπως είστε και όχι όπως εκείνοι θα ήθελαν να είστε. Περάστε περισσότερο χρόνο με όσους πραγματικά σας ξέρουν, σας αγαπούν και σας σέβονται.
πηγή:http://enallaktikidrasi.com

Το μάθημα που έδωσε μια μαμά στο 13χρονο γιο της!

Η Εστέλλα Χάβισχαμ έγραψε στο γιο της Ααρών ένα διασκεδαστικό αλλά και πολύ έξυπνο γράμμα προσπαθώντας να του δώσει ένα καλό μάθημα.
Ο 13χρονος είχε πει ψέματα στη μητέρα του ότι έκανε την εργασία του και όταν εκείνη του ζήτησε να της εξηγήσει το λόγο, ο Ααρών άρχισε να της φωνάζει ότι θα κάνει αυτό που θέλει αυτός γιατί έχει δικά του χρήματα και είναι ανεξάρτητος.(Ο Ααρών τον τελευταίο καιρό ανέβαζε βίντεο στο Youtube και κέρδιζε κάποια χρήματα, πράγμα που τον έκανε να αλλάξει συμπεριφορά).

Το γράμμα ήταν το εξής:

"Αγαπητέ Ααρών,

Επειδή μάλλον έχεις ξεχάσει ότι είσαι μόνο 13 ετών και ότι εγώ είμαι η μητέρα σου και επειδή δε σταματάς να μου υπενθυμίζεις ότι πρέπει να μάθεις κάποια πράγματα για την λέξη "ανεξαρτησία".
Μια και μου πέταξες στα μούτρα ότι τώρα βγάζεις και εσύ χρήματα ίσως θα σου είναι πιο εύκολο να αγοράσεις όλα εκείνα τα αντικείμενα που έχω αγοράσει εγώ όλα αυτά τα χρόνια για σένα.
Αν χρειάζεσαι φως στο δωμάτιο σου και πρόσβαση στο διαδίκτυο, θα χρειαστεί να πληρώσεις το μερίδιο σου από τα έξοδα:
Ενοίκιο:430 δολάρια
Ηλεκτρική ενέργεια:116 δολάρια
Ίντερνετ:21 δολάρια
Τρόφιμα:150 δολάρια
Επίσης θα χρειαστεί να πετάς εσύ τα σκουπίδια Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή αλλά και να σκουπίζεις και να σφουγγαρίζεις το σπίτι αυτές τις μέρες. Θα πρέπει να καθαρίζεις το μπάνιο μια φορά την εβδομάδα, να ετοιμάζεις φαγητό και να τακτοποιείς εσύ το δωμάτιο σου. Αν αποτύχεις να εκπληρώσεις τις υποχρεώσεις σου, θα χρειαστεί να μου δίνεις μισθό 30 δολάρια την ημέρα για να τα κάνω εγώ.
Αν, τέλος, αποφασίσεις ότι θα προτιμούσες να είσαι πάλι το ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ και όχι ένας συγκάτοικος μπορούμε να επαναδιαγματευτούμε τους όρους.

Με Αγάπη,

Μαμά"

Ο Ααρών μόλις πήρε το γράμμα το διάβασε, το πέταξε εκνευρισμένος και βγήκε έξω από το δωμάτιο. Λίγο μετά όμως επέστρεψε, ζήτησε συγνώμη από τη μητέρα του και τη ρώτησε τι θα έπρεπε να κάνει για να έχει ξανά φως και ίντερνετ στο δωμάτιο του.
πηγή:http://www.dinfo.gr

Στη ζωή πρέπει να είμαστε ευέλικτοι!

Ήταν μια φορά ένας ορειβάτης και επιχειρούσε μια πολύ δύ­σκολη αναρρίχηση σε ένα βουνό με έντονη χιονόπτωση. Πέρα­σε τη νύχτα μαζί με άλλους στο καταφύγιο. Το πρωί το χιόνι έχει σκεπάσει για τα καλά το βουνό, πράγμα που κάνει την αναρρίχηση ακόμη πιο δύσκολη. Δεν θέλει, όμως, να γυρίσει πίσω, κι έτσι, όπως μπορεί, με μεγάλη προσπάθεια και θάρ­ρος, συνεχίζει την αναρρίχηση, συνεχίζει να σκαρφαλώνει στο απόκρημνο βουνό. 

  Μέχρι που κάποια στιγμή, ίσως από κακό υπολογισμό, ίσως γιατί η κατάσταση ήταν πραγματικά δύσκο­λη, πάει να στερεώσει στον πάσσαλο το σχοινί ασφαλείας και του γλιστράει ο γάντζος. Ο ορειβάτης γκρεμίζεται... αρχίζει να κατρακυλάει στο βουνό χτυπώντας άγρια στα βράχια ενώ το χιόνι πέφτει πυκνό...

Από μπροστά του βλέπει να περνάει όλη του η ζωή. Κλείνει τα μάτια περιμένοντας το χειρότερο, και ξαφνικά, νιώθει στο πρόσωπό του ένα χτύπημα από σχοινί. Χωρίς κα­θόλου να σκεφτεί, πιάνεται από το σχοινί με μια ενστικτώδη κίνηση. Ποιος ξέρει... Το σχοινί αυτό μπορεί να έμεινε εκεί κρεμασμένο από κάποιον πάσσαλο... κι αν είναι έτσι, θα μπο­ρέσει να τον κρατήσει και να σταματήσει την πτώση του.

Κοιτάζει προς τα πάνω, αλλά το μόνο που βλέπει είναι η χιονοθύελλα και το πυκνό χιόνι που πέφτει πάνω του. Τα δευτερόλεπτα μοιάζουν αιώνες σ’ αυτό το κατρακύλισμα που γίνεται όλο και πιο γρήγορο και μοιάζει να μην τελειώνει... Ξαφνικά, το σχοινί τινάζεται και νιώθει αντίσταση. Ο ορειβά­της δεν βλέπει τίποτε, ξέρει όμως ότι προς το παρόν έχει σω­θεί. Το χιόνι πέφτει ασταμάτητα, κι αυτός εκεί, δεμένος με το σχοινί, μέσα στο φοβερό κρύο, κρεμασμένος από ένα κομμάτι λινάρι, που τον κρατάει για να μην τσακιστεί πέφτοντας στη χαράδρα ανάμεσα στα βουνά.

Προσπαθεί να δει τι υπάρχει γύρω του, αλλά μάταια' δεν ξεχωρίζει τίποτε. Φωνάζει δυο-τρεις φορές, αλλά κατα­λαβαίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να τον ακούσει κανείς. Η πιθανότητα να σωθεί είναι απειροελάχιστη. Και να δουν ότι λείπει, δεν θα μπορέσει κανείς ν’ ανέβει να ψάξει γι’ αυτόν πριν σταματήσει η χιονοθύελλα, αλλά και τότε ακόμη, πώς να ξέρουν ότι βρίσκεται κρεμασμένος στο γκρεμό;

Αντιλαμβάνεται πως αν δεν κάνει κάτι γρήγορα, αυτό θα είναι το τέλος του.

Όμως, τι να κάνει;

Θα μπορούσε ίσως να σκαρφαλώσει προς τα πάνω και να προσπαθήσει να φτάσει στο καταφύγιο, αμέσως όμως κατα­λαβαίνει πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Ξαφνικά... ακούει μια φωνή από μέσα του που του λέει «λύσου!» Μπορεί να είναι η φωνή του Θεού, ή η φωνή της εσωτερικής του σοφίας, μπορεί όμως να είναι κάποιο κακό πνεύμα, ή παραίσθηση... ακούει πάντως τη φωνή να επιμένει «λύσου, λύσου!»

Σκέφτεται πως αν λυθεί αυτή τη στιγμή σίγουρα θα σκοτωθεί. Θα είναι ένας τρόπος για να τελειώσει το μαρτύ­ριό του. Μπαίνει στον πειρασμό να επιλέξει το θάνατο για να σταματήσει να υποφέρει. Σαν απάντηση όμως στη φωνή δένεται ακόμη πιο σφιχτά. Και η φωνή επιμένει «λύσου!...

Μη βασανίζεσαι άλλο, δεν έχει νόημα τόσος πόνος... λύσου!» Εκείνος, όμως, δένεται ακόμη πιο σφιχτά, ενώ πολύ αποφα­σιστικά λέει μέσα του πως καμία φωνή δεν πρόκειται να τον πείσει να αφήσει αυτό που χωρίς αμφιβολία του έχει σώσει τη ζωή. Η σύγκρουση αυτή συνεχίζεται για ώρες, ο ορειβάτης όμως εξακολουθεί να είναι δεμένος μ’ αυτό που νομίζει πως είναι η μοναδική του δυνατότητα για να σωθεί.

Ο μύθος λέει ότι την άλλη μέρα η ομάδα διάσωσης βρήκε τον ορειβάτη μισοπεθαμένο. Η ζωή του κρεμόταν από μια κλω­στή. Ακόμα λίγα λεπτά, και ο ορειβάτης θα είχε πεθάνει από το κρύο, παγωμένος, και, παραδόξως, δεμένος με το σχοινί του... σε απόσταση λιγότερο από ένα μέτρο από το έδαφος.

Όλοι έχουμε αυτήν την τάση να δενόμαστε σφιχτά με ιδέες, πρόσωπα και καταστάσεις. Δενόμαστε με ανθρώπους, με χώρους, με τόπους γνωστούς, γιατί είμαστε βέβαιοι πως αυτό είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να μας σώσει. Πιστεύ­ουμε στο «γνώριμο κακό», όπως λέει ένα γνωστό γνωμικό.

Και παρόλο που από διαίσθηση καταλαβαίνουμε ότι το δέσιμο σημαίνει θάνατο, συνεχίζουμε να μένουμε αγκιστρωμένοι σ’ αυτό που πια δεν μας χρειάζεται, σ’ αυτό που δεν υπάρχει πια, τρέμοντας τις φανταστικές συνέπειες αν απο­δεσμευτούμε.

πηγή:http://antikleidi

Τι νιώθει ένα άτομο με Άλτσχάιμερ:animation

     Κάθε 68 δευτερόλεπτα διαγιγνώσκεται και μια νέα περίπτωση νόσου Alzheimer παγκοσμίως, ενώ σύμφωνα με τα τελευταία επιδημιολογικά δεδομένα, εντός του 2015 εκτιμάται ότι θα υπάρχουν συνολικά πάνω από 9,9 εκατομμύρια νέα περιστατικά άνοιας.

Δείτε σε αυτό το άκρως συγκινητικό animation, πώς αισθάνεται και τι βιώνει ένα άτομο με Αλτσχάιμερ, μία τυπική καθημερινή ημέρα.

 
Ίσως μετά από αυτό αντιληφθείτε καλύτερα την «περίεργη ή και αδικαιολόγητη συμπεριφορά» κάποιου κοντινού σας προσώπου...

Πηγή: http://www.onmed.gr

Ένα αγόρι αλλιώτικο από τ' άλλα!

Η Μαρία είναι ένα μικρό κορίτσι που πηγαίνει σχολείο. Παρακολουθεί τα μαθήματά της, παίζει με τις φίλες της, κάνει ότι και οι συμμαθητές της. Μία μέρα έρχεται στην τάξη ένα μικρό αγόρι, ο Νικόλας, που δεν κάνει τίποτα απ’ ότι κάνουν οι συμμαθητές του.

Ένα αγόρι «αλλιώτικο» από τα άλλα!
Ο Νικόλας κινείται με αναπηρικό καροτσάκι και δεν μπορεί να εκφραστεί όπως τα άλλα παιδιά της ηλικίας του. Και ενώ όλοι οι υπόλοιποι συμμαθητές του τρομάζουν μπροστά στην αναπηρία του και απομακρύνονται, η Μαρία είναι η μόνη που του δίνει σημασία, γίνεται φίλη και μικρή «δασκάλα» για τον Νικόλα.

Οι ιδιαιτερότητες του αγοριού δεν πτοούν τη μικρή Μαρία η οποία εφευρίσκει πρωτότυπους τρόπους για να παίξει μαζί του, αποκτώντας σιγά σιγά ένα σπάνιο δέσιμο, το οποίο αντιλαμβάνεται και το αγόρι, παρότι δεν μπορεί να το εκφράσει.

Μία μέρα το αγόρι «φεύγει» από το σχολείο… και η Μαρία βρίσκει στο άδειο του αναπηρικό καροτσάκι το σχοινί που αποτέλεσε το μέσο για να έρθουν πιο κοντά τα δύο αυτά παιδιά. Από εκείνη τη στιγμή το σχοινί θα βρίσκεται πάντα στο χέρι της Μαρίας να της θυμίζει τον Νικόλα και τη φιλία τους. Η στιγμή αυτή είναι καθοριστική για την Μαρία και το μέλλον της. 

Αποφασίζει να γίνει Δασκάλα σε παιδιά με ιδιαιτερότητες!
Η αθώα ψυχή ενός παιδιού μπορεί να αποτελέσει κινητήρια δύναμη όχι μόνο για όλη τη ζωή του αλλά και για τη ζωή των γύρω του. Η ευαισθησία, η αυταπάρνηση, η άγνοια της ιδιοτέλειας, διδάσκουν δύναμη και όχι αδυναμία…
Και ο πόνος της απώλειας στην τρυφερή παιδική ηλικία μπορεί να σημαδέψει για πάντα το δρόμο της ευθύνης, το δρόμο της ζωής του καθενός μας…

Η μικρού μήκους ταινία «Cuerdas» (Χορδές), του Ισπανού σκηνοθέτη Pedro Solis, η οποία μάλιστα απέσπασε βραβείο «Goya» ως καλύτερη μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων, πραγματεύεται την τρυφερότητα και τη φιλία ανάμεσα σε δύο παιδιά, ένα εκ των οποίων πάσχει από εγκεφαλική παράλυση.

To βίντεο, που θα παρακολουθήσετε είναι στα Ισπανικά. Τα συμπεράσματα και τα συναισθήματα στο βίντεο, που ακολουθεί δικά σας…

πηγή: babyradio

 

Για να είσαι δημοφιλής πρέπει να είσαι μετριότητα!

 

Δεν αντέχω άλλο να σε βλέπω να λάμπεις...
The Legend of the Serpent and the Firefly

Κάθε φορά που εντυπωσιάζεις, αποκτάς κι έναν εχθρό.

The Legend of the Serpent and the Firefly

Ο Ισπανός ψυχολόγος και ψυχίατρος Ενρίκε Ρόχας αναφέρει πως «όσοι νιώθουν ότι αποτελούν αντικείμενο του φθόνου συναδέλφων, συμμαθητών, γειτόνων, φίλων, ακόμα και συγγενών, πρέπει να ξέρουν πως το πιο σημαντικό είναι να προφυλάσσονται, να μην εκτίθενται σε καταστάσεις που προκαλούν και οξύνουν αυτό το συναίσθημα».

Για τον φθόνο, μια παραδοσιακή ιστορία αναφέρει πως μια φορά ένα φίδι άρχισε να κυνηγάει μια πυγολαμπίδα, ύστερα από τρεις μέρες αδιάκοπης καταδίωξης, χωρίς δυνάμεις πια, η πυγολαμπίδα σταμάτησε και μίλησε στο φίδι:

– Μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση;
– Δε συνηθίζω ν’ ακούω τα θηράματά μου, αλλά μια που θα σε καταβροχθίσω, μπορείς να ρωτήσεις.
– Ανήκω στην τροφική σου αλυσίδα;
– Όχι,
– Σου έκανα κανένα κακό;
– Όχι
– Τότε γιατί θέλεις να με σκοτώσεις; 

Αφού σκέφτηκε λίγο, το φίδι απάντησε:
– Επειδή δεν αντέχω να σε βλέπω να λάμπεις.

πηγή:sciencearchives

La luna:μια ταινία μικρού μήκους για το χάσμα των γενεών!

Η ιστορία ενός αγοριού που μεγαλώνει υπό παράξενες συνθήκες. Απόψε, για πρώτη φορά, ο μπαμπάς και ο παππούς του τον παίρνουν μαζί τους στη δουλειά. Μπαίνουν σε μια παλιά βάρκα, ξανοίγονται στη θάλασσα και περιμένουν. Θα ακολουθήσει τα χνάρια του μπαμπά ή του παππού; Θα μπορέσει να βρει το δικό του δρόμο, ανάμεσα στις αντίθετες απόψεις και τις παραδόσεις χρόνων;

 Υπάρχουν τρεις χαρακτήρες στο Λα Λούνα: ένα αγόρι, ο πατέρας και ο παππούς του. Με την πρώτη ματιά, είναι και οι τρεις κομμένοι από το ίδιο καλούπι. Φορούν φόρμες και καπέλα και έχουν σκούπες. Αλλά οι μικρές τους αντιθέσεις αποκαλύπτουν και τους χαρακτήρες τους.

Από το πέρας του χρόνου τα μάτια των δύο ενήλικων ανδρών δεν φαίνονται, και ούτε οι ίδιοι μπορούν να δουν τόσο καθαρά όσο το αγόρι, του οποίου τα μεγάλα μάτια βλέπουν ανεμπόδιστα και με έκπληξη τη μαγεία γύρω του. Μια απλή, γλυκιά, ονειρική ιστορία, η οποία απευθύνεται στο παιδί που κρύβουμε μέσα μας, με εντυπωσιακά, πανέμορφα γραφικά και μια μαγευτική μελωδία να συνθέτουν μία από τις πιο αγαπημένες ταινίες μικρού μήκους μικρών και μεγάλωνΤο Λα Λούνα, έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων Ανεσί στην Γαλλία στις 6 Ιουνίου του 2011, και κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους έναν χρόνο αργότερα, συνοδεύοντας την βραβευμένη με Όσκαρ ταινία της Pixar, Brave (2012), Η Γενναία.
Η ταινία είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας Disney και Pixar και αγαπήθηκε τόσο από το κοινό όσο και από τους κριτικούς με αποτέλεσμα να είναι υποψήφια μεταξύ άλλων και για Όσκαρ καλύτερης ταινίας μικρού μήκους.
Κείμενο από το paidikaicinema.blogspot.gr

πηγή:http://tvxs.gr