ΠΟΤΑΜΙ ΣΤΟ ΒΥΘΟ!

Ρώσος φωτογράφος βούτηξε και απαθανάτισε το μοναδικό υποθαλάσσιο ποτάμι Cenote Angelita.

Ο Ρώσος βρέθηκε να κολυμπά σε ένα υποθαλάσσιο ποτάμι το οποίο είναι ασυνήθιστο και ρέει κανονικά κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.Το εν λόγω ποτάμι καλύπτεται από ένα λεπτό στρώμα θειικού υδρογόνου το οποίο διαχωρίζει το αλμυρό νερό από το γλυκό, κάτι που επιτρέπει στους δύτες να κολυμπήσουν σε αυτό.
Το θέαμα είναι εκπληκτικό καθώς κοιτώντας κανείς από την επιφάνεια το μόνο που βλέπει κανείς είναι καταγάλανα νερά, ωστόσο σε περίπου 18 μέτρα βάθος αρχίζουν να φαίνονται πεσμένα δέντρα και μία ομίχλη από υδρογόνο όπου βρίσκεται το ποτάμι.
Το εν λόγω ποτάμι ονομάζεται Cenote Angelita, που στα Ισπανικά σημαίνει "Μικρός Άγγελος".
πηγή:http://www.enimerwsi.gr/634267/potami-sto-butho-kai-omos-uparchei/

Μια ιστορία για την πηγή της γνώσης του Χόρχε Μπουκάι!

Σ’ ένα τρένο κάθονται μαζί, ο ένας απέναντι από τον άλλον, ένας διάσημος βιολόγος με διεθνή βραβεία, κι ένας σχεδόν αγράμματος αγρότης της περιοχής. Ο πρώτος, φοράει ένα άψογο επίσημο κοστούμι, σε σκούρο γκρι’ ο άλλος, ένα φθαρμένο αλλά καθαρό παντελόνι για τη δουλειά στα χωράφια. Ο επιστήμονας έχει γύρω του βιβλία, ενώ ο επαρχιώτης ένα μικρό μπογαλάκι με ρούχα.

«Θα διαβάσετε όλα αυτά τα βιβλία στο ταξίδι;» ρωτάει ο χωρικός.
«Όχι, αλλά ποτέ δεν ταξιδεύω χωρίς αυτά» αποκρίνεται ο βιολόγος.
«Και πότε θα τα διαβάσετε;»
«Τα έχω διαβάσει... και όχι μόνο μια φορά.»
«Και δεν τα θυμάστε;»
«Τα θυμάμαι, όπως κι άλλα, πολύ περισσότερα...» «Τρομερό!!! Και για τι πράγμα μιλάνε αυτά τα βιβλία;»
«Για ζώα...»
«Τυχεροί θα είναι οι γείτονές σας, που έχουν κοντά έναν κτηνίατρο...«Δεν είμαι κτηνίατρος’ είμαι βιολόγος.» «Ααααα!!! Και σε τι χρησιμεύουν όλα αυτά που ξέρετε αφού δεν γιατρεύετε ζώα;»
«Για να ξέρω. Να ξέρω όλο και περισσότερα... Να ξέρω περισσότερα από κάθε άλλον.»
«Κι αυτό σε τι χρησιμεύει;»«Κοιτάξτε... Θα σας δείξω, και με την ευκαιρία θα κάνουμε πιο παραγωγικό αυτό το ταξίδι. Ας υποθέσουμε ότι βάζουμε ένα στοίχημα. Ας πούμε ότι για κάθε ερώτηση που σας κάνω σχετικά με ζώα και δεν ξέρετε να μου απαντήσετε, θα μου δίνετε ένα πέσο. Και για κάθε ερώτηση που θα μου κάνετε εσείς σχετικά με ζώα κι εγώ δεν θα ξέρω να σας απαντήσω, θα σας δίνω, ας πούμε, εκατό πέσος...

Παρόλη τη διαφορά της χρηματικής αποζημίωσης, οι γνώσεις μου θα συμβάλουν να γείρει υπέρ μου η πλάστιγγα, και στο τέλος του ταξιδιού θα έχω κερδίσει και λίγα χρήματα.»
Ο χωρικός σκέφτεται, σκέφτεται... Κάνει λογαριασμούς με το νου του και με τη βοήθεια των δαχτύλων του.
Τελικά λέει:
«Είστε βέβαιος;»
«Απολύτως» απαντάει ο βιολόγος.
Ο άνθρωπος με τις χωριάτικες βράκες χώνει το χέρι στην τσέπη και βγάζει ένα κέρμα του ενός πέσο (ένας χωρικός ποτέ δεν στοιχηματίζει εάν όεν έχει να πληρώσει).
«Ν’ αρχίσω εγώ πρώτος;» ρωτάει ο χωρικός.
«Αρχίστε» απαντάει με άνεση ο βιολόγος.
«Για ζώα;»
«Για ζώα...»
«Αοιπόν... Ποιο είναι το ζώο που έχει πούπουλα αλλά δεν γεννάει αβγά, όταν γεννιέται έχει δυο κεφάλια, τρέφεται μονάχα με πράσινα φύλλα και πεθαίνει όταν του κόψεις την ουρά;»
«Τι;» ρωτάει ο βιολόγος.
«Ρωτάω πώς λέγεται το ζώο που έχει πούπουλα αλλά δεν γεννάει αβγά, όταν γεννιέται έχει δυο κεφάλια, τρέφεται μονάχα με πράσινα φύλλα και πεθαίνει όταν του κόψεις την ουρά.»

Ο επιστήμονας μένει άναυδος και δείχνει συλλογισμένος.
Αμίλητος, ψάχνει μανιωδώς στη μνήμη του τη σωστή απάντηση...
Περνούν τα λεπτά.
Τότε, βρίσκει το θάρρος να ρωτήσει:
«Μπορώ να χρησιμοποιήσω τα βιβλία μου;»
«Φυσικά!» απαντάει ο αγρότης.
Ο άνθρωπος της επιστήμης αρχίζει ν’ ανοίγει τον ένα τόμο μετά τον άλλον, ψάχνει στα ευρετήρια, κοιτάζει τις φωτογραφίες... Μετά, βγάζει ένα χαρτί και κρατάει σημειώσεις.
Ύστερα κατεβάζει από το ράφι μια τεράστια βαλίτσα και βγάζει από μέσα τρία χοντρά βιβλία που τα συμβουλεύεται.
Έχουν περάσει δύο ώρες και ο βιολόγος εξακολουθεί να ξεφυλλίζει βιβλία, να ψάχνει και να μουρμουρίζει ενώ κάνει ακατανόητα σχήματα στο σημειωματάριό του.
Τελικά, από τα μεγάφωνα ανακοινώνουν ότι το τρένο φτάνει στον σταθμό. Ο βιολόγος επιταχύνει, ενώ λαχανιάζει ταραγμένος. Δεν τα καταφέρνει. Όταν το τρένο κόβει ταχύτητα, ο επιστήμονας βάζει το χέρι στην τσέπη, βγάζει ένα κολλαριστό χαρτονόμισμα των εκατό πέσος και λέει στον χωρικό:
«Κερδίσατε... Ορίστε.»
Ο χωρικός σηκώνεται όρθιος, παίρνει το χαρτονόμισμα, το κοιτάζει ικανοποιημένος και το χώνει στην τσέπη.
«Ευχαριστώ» του λέει, και παίρνοντας το δισάκι του πάει να φύγει.
«Περιμένετε, περιμένετε» τον σταματάει ο βιολόγος. «Ποιο είναι αυτό το ζώο;»
«Ααααα... Ούτε εγώ το ξέρω...» λέει ο αγρότης. Και χώνοντας πάλι το χέρι στην τσέπη, βγάζει το ένα πέσο και το δίνει στον επιστήμονα, λέγοντας: «Ορίστε ένα πέσο. Χάρηκα πολύ για τη γνωριμία, κύριε...»

Ο πιο διαβασμένος δεν ξέρει πάντα τα περισσότερα,

ο πιο μορφωμένος δεν είναι και ο πιο καλλιεργημένος,

δεν κερδίζει πάντοτε ο καλύτερα πληροφορημένος.

Διδάσκει και η ζωή... και μάλιστα πολύ.

πηγή:http://antikleidi.com/2015/08/21/agrotis_viologos/

Μια σκέψη για τα λάθη που κάνουμε!

πηγή:http://www.boro.gr/

Οι έφηβοι κοιμούνται λιγότερο από ότι χρειάζονται!

Οι ειδικοί συνιστούν στους εφήβους να κοιμούνται 8-9 ώρες κάθε βράδυ για να έχουν καλή υγεία και ανάπτυξη, αλλά μία νέα μελέτη αποκαλύπτει πως μετά βίας τη σύστασή τους ακολουθούν δύο στους δέκα νεαρούς ηλικίας 12-17 ετών.

 Όπως γράφουν Aμερικανοί επιστήμονες στην Eπιθεώρηση «Pediatrics», κατέγραψαν τις συνήθειες ύπνου ομάδας εφήβων και τους πήραν συνεντεύξεις για τη διατροφή και τη χρήση των νέων τεχνολογιών.
Όπως διαπίστωσαν, από Δευτέρα ώς Παρασκευή κοιμόταν ένα οκτάωρο μόλις το 20,6% των εφήβων - οι υπόλοιποι κοιμόντουσαν πολύ λιγότερο, κάποιοι ακόμα και 5 ή 6 ώρες.
Επιπλέον, όσοι κοιμόντουσαν λιγότερο έπιναν περισσότερα ροφήματα με καφεΐνη και περνούσαν τις περισσότερες ώρες ασχολούμενοι με τα PC τους μετά τις 9 το βράδυ.
Όπως ήταν λοιπόν φυσικό, το 33% είπε πως τους έπαιρνε ο ύπνος στο σχολείο.
Ακόμα χειρότερα, όμως, ήταν τα ευρήματα για τους εφήβους με δίπλωμα οδήγησης (σ.σ.: στις ΗΠΑ οι νέοι μπορούν να βγάλουν δίπλωμα σε ηλικία 16 ετών): το 43% όσων δεν κοιμόντουσαν καλά, κάθονταν με τις ώρες στο κομπιούτερ και έπιναν πολλή καφεΐνη είπαν πως ένιωθαν κουρασμένοι όταν οδηγούσαν - και το 7,1% είπε πως έχει κοιμηθεί εν ώρα οδήγησης.
Πηγή: tanea.gr

Η καθιστική ζωή μπορεί να οδηγήσει σε πνευμονική εμβολή!

Τα άτομα που περνάνε ώρες ατελείωτες μπροστά στην τηλεόραση ενδεχομένως να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο αιφνίδιας και θανατηφόρου απόφραξης κάποιας πνευμονικής αρτηρίας, προειδοποιούν Ιάπωνες ερευνητές.
Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας, στο Λονδίνο, επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου της Οσάκα, με επικεφαλής τον Δρ Τορου Σιρακαβα προειδοποιεί για τον κίνδυνο πνευμονικής εμβολής συνέπεια της καθιστικής συμπεριφοράς.

Η πνευμονική εμβολή είναι μια σοβαρή, και μερικές φορές, πνευμονική αγγειακή κατάσταση που χαρακτηρίζεται από αιφνίδια εμφάνιση συμπτωμάτων, όπως η στηθάγχη και η δύσπνοια.
Η πνευμονική εμβολή προκαλείται από την απόφραξη των πνευμονικών αρτηριών από θρόμβους αίματος που έχουν αρχικά σχηματιστεί στα αγγεία των κάτω άκρων.
Οι επιστήμονες έχουν εδώ και χρόνια παρατηρήσει ότι ο κίνδυνος θρόμβωσης είναι υψηλότερος μεταξύ των καρκινοπαθών και των γυναικών που κάνουν χρήση ορμονικής αντισύλληψης. Αλλά έχει επίσης σχετιστεί με καταστάσεις που συνεπάγονται πολύωρη ακινησία, όπως οι υπερατλαντικές αεροπορικές πτήσεις και η κατάκλιση.
Ωστόσο, οι Ιάπωνες ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία που αφορούσαν μια περίοδο 18 ετών και περισσότερα από 86.000 άτομα, 40-79 ετών. Οι συμμετέχοντες είχαν συμπληρώσει ερωτηματολόγια για τις συνήθειες τους ως προς την τηλεόραση το διάστημα 1988-90, ενώ είχαν καταγραφεί και σημαντικά περιστατικά υγείας έως και το 2009.
Εν τέλει, εκείνοι που παρακολουθούσαν τουλάχιστον πέντε ώρες ή και περισσότερο τηλεόραση καθημερινά είχαν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο πνευμονικής εμβολής.
Συγκεκριμένα, η συστηματική και παρατεταμένη τηλεθέαση διπλασίαζε τον κίνδυνο μοιραίας πνευμονικής εμβολής, συγκριτικά με άτομα που έβλεπαν τηλεόραση λιγότερο από 2,5 ώρες καθημερινά.
Μετά τον συνυπολογισμό της ηλικίας, του φύλου, της αρτηριακής πίεσης, του διαβήτη, του καπνίσματος, της χρήσης αλκοόλ, του ύψους, του βάρους και της σωματικής άσκησης, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η παρατεταμένη παρακολούθηση τηλεόρασης συσχετιζόταν με ακόμα υψηλότερο κίνδυνο εμβολής.
Όταν η ανάλυση επικεντρώθηκε σε άτομα κάτω των 60 ετών, ο κίνδυνος αυξανόταν εκθετικά, με τις πέντε ώρες τηλεθέασης ημερησίως να σχετίζονται με εξαπλάσιο κίνδυνο, συγκριτικά με τις 2,5 ώρες τηλεθέασης. Πάντως και όσοι έβλεπαν τηλεόραση μεταξύ 2,5 και πέντε ωρών, είχαν τριπλάσιο κίνδυνο.
«Η ακινησία των κάτω άκρων όταν παρακολουθούμε τηλεόραση εν μέρει εξηγεί τα αποτελέσματα της μελέτης μας. Για την πρόληψη της πνευμονικής εμβολής, καλό είναι να σηκωνόμαστε ανά τακτά διαστήματα, να περπατάμε λιγάκι, να πίνουμε νερό και μετά να ξανακαθόμαστε», συμβουλεύει ο Δρ Σιρακαβα.
πηγή:http://health.in.gr/news/scienceprogress/article/?aid=1500022316

Η υπερκατανάλωση αλατιού μπορεί να οδηγήσει σε παχυσαρκία!!

Η υπερκατανάλωση άλατος μπορεί να ανοίγει τον δρόμο στην παχυσαρκία, ανεξάρτητα από τις θερμίδες που καταναλώνει κανείς, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι με κάθε έξτρα γραμμάριο αλάτι που τρώει ένας άνθρωπος καθημερινά, ο κίνδυνος παχυσαρκίας αυξάνεται κατά περισσότερο από 25%.

Ακόμα, δε, και όταν λαμβάνεται υπ’ όψιν ο συνολικός αριθμός των προσλαμβανομένων θερμίδων, το αλάτι εξακολουθεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο στο σωματικό βάρος.
Οι γιατροί ξέρουν εδώ και δεκαετίες ότι το πολύ αλάτι αυξάνει τον κίνδυνο υπέρτασης, αλλά η παρούσα μελέτη είναι η πρώτη που το συσχετίζει και με το σωματικό βάρος.Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Hypertension», βασίσθηκε στην ανάλυση στοιχεία από 458 παιδιά (ηλικίες 6-14 ετών) και 785 ενήλικες (ηλικίες 32-66 ετών), που συμπλήρωναν επί τέσσερις ημέρες ένα ειδικό, αναλυτικό ερωτηματολόγιο διατροφής και υποβλήθηκαν σε 24ωρη καταγραφή των ούρων - μία εξέταση κατά την οποία ένα άτομο συγκεντρώνει για μία ημέρα σε ένα μπουκάλι τα ούρα του προκειμένου να αναλυθούν.
Όπως έδειξαν τα στοιχεία, η περιεκτικότητα των ούρων σε νάτριο (σ.σ. είναι το βασικό συστατικό του άλατος) ήταν υψηλότερη σε όσους ήσαν παχύσαρκοι ή υπέρβαροι.
Επιπλέον, όσο υψηλότερη ήταν η κατανάλωση άλατος στη διατροφή, τόσο αυξανόταν ο κίνδυνος να διαθέτει κάποιος περιττά κιλά.Έτσι, με κάθε πρόσθετο γραμμάριο αλάτι στη διατροφή και στα ούρα, ο κίνδυνος παχυσαρκίας αυξανόταν κατά 28% στα παιδιά και κατά 26% στους ενήλικες - ένα εύρημα που ίσχυε αφού πρώτα οι ερευνητές έλαβαν υπ’ όψιν άλλους παράγοντες κινδύνου για παχυσαρκία, όπως η ημερήσια πρόσληψη θερμίδων, το επίπεδο της σωματικής δραστηριότητας, το φύλο, το οικογενειακό εισόδημα κ.ά.
Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι «η πρόσληψη άλατος ενδέχεται να αποτελεί δυνητικό παράγοντα κινδύνου παχυσαρκίας, ανεξαρτήτως της ενεργειακής (θερμιδικής) πρόσληψης», σημειώνουν οι ερευνητές στο άρθρο τους.
Οι ερευνητές με επικεφαλής τον δρα Γκρέιαμ ΜακΓκρέγκορ, καθηγητή Καρδιαγγειακής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Queen Mary του Λονδίνου, λένε πως δεν ξέρουν με ποιον ακριβώς μηχανισμό μπορεί να επηρεάζει τόσο πολύ το αλάτι το σωματικό βάρος και συνεχίζουν τις έρευνές τους για να εξακριβώσουν τι συμβαίνει.
Πηγή: tanea.gr

Πολλές φορές οι γονείς εφαρμόζουν λάθος πρακτικές στη σχέση του παιδιού με το φαγητό!

Οι γονείς των υπέρβαρων παιδιών είναι πιθανότερο να τους περιορίζουν την πρόσβαση στην τροφή, αν και οι ίδιοι έχουν περιττά κιλά, δείχνει νέα αμερικανική μελέτη. Αντιθέτως, οι γονείς μπορεί να ασκούν πίεση στο παιδί να φάει περισσότερο όταν αυτοί έχουν φυσιολογικό βάρος.

                                                                        
Όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο του επιστημονικού εντύπου Pediatrics, ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, με επικεφαλής την Δρ Τζερικα Μπεργκ, επίκουρη καθηγήτρια Οικογενειακής Ιατρικής και Κοινωνικής Υγείας, ανέλυσαν στοιχεία από δύο μελέτες για την παιδική διατροφή που είχαν γίνει το 2010.
Στις έρευνες είχαν λάβει μέρος περισσότεροι από 2.100 έφηβοι, κατά μέσο όρο 14 ετών, καθώς και 3.252 γονείς, με το 63% των μητέρων να είναι κατά μέσο όρο 43 ετών.
«Όταν γονείς και παιδί ήταν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, οι πρώτοι έτειναν να περιορίζουν την πρόσβαση του παιδιού σε τρόφιμα. Όταν και ήταν κανονικού βάρους, οι γονείς ασκούσαν περισσότερη πίεση στο παιδί να φάει περισσότερο. Καμιά απ’ τις δυο πρακτικές δεν είναι σωστή, καθώς μπορεί να επιφέρουν το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα» εξηγεί η Δρ Μπεργκ.
Η ερευνήτρια πιστεύει ότι τα ευρήματα της μελέτης μπορούν να βοηθήσουν τους διαμορφωτές δημόσιας υγείας να στοχεύσουν καλύτερα στη σχέση γονιών-παιδιών ώστε να αντιμετωπιστούν ουσιαστικά προβλήματα βάρους και υποσιτισμού.
Στο μεσοδιάστημα, συμβουλεύει τους γονείς που ανησυχούν για το σωματικό βάρος των παιδιών τους να αναζητούν πάντα ιατρική συμβουλή και βοήθεια στη διαχείριση του θέματος.
πηγή:http://health.in.gr/nutrition/news/article/?aid=1500022053